دوران باکوماتسو
کیوتو
‫لازم به نگرانی نیست.
‫هرچی نباشه، من کاپیتان جوخه اول شینسگومی هستم.
‫ولی الان ریه‌هات سالم نیستن، مگه نه؟
‫خودم می‌کشمش.
‫کاپیتان جوخه سوم شینسنگامی،‌ هاجیمه سایتو...
‫دارم میام سراغت...
‫هیتوکیری باتوسای.
دنیا ی انیمه تقدیم می کند
: ترجمان
M‌PKooshesh
‫قسمت اول
‫کنشین
‫هیمورا باتوسا ی
‫یازدهمین سال میجی
‫مرکز شهر توکیو
‫هیتوکیری باتوسِی!
‫بالاخره پیدات کردم!
‫کشت و کشتارت امشب دیگه تموم می‌شه! ‫خودتو آماده کن!
جان؟
‫مسخره بازی درنیار!
‫هیچ‌کس دیگه نصف شبی با شمشیر نمی‌چرخه،
‫کامل قانون منع شمشیر رو نادیده گرفتی!
‫آخ.
‫خب، راحت بود.
‫این همون هیتوکیری باتوسای شایعه شد‌ه‌ست؟
‫رورونی.
‫من چیزی بیشتر از رورونی نیستم،
‫یه شمشیرزن تو یه ماجراجویی بدون مقصد،‌ فقط همین.
‫من تازه به این شهر رسیدم.
‫تو می‌گی، «کشت و کشتار» ولی من نمی‌دونم منظور—
‫پس اون چیه به پهلوت بستی؟
‫حتی اگر یه شمشیرزن هم باشی، ‫حق نداری شمشیر حمل کنی!
‫این چیه؟
‫یه ساکابوتو؟
‫اصلاً‌ می‌شه با همچین شمشیری کسی رو کشت؟ معلومه که نه.
‫نه نمی‌شه.
‫در وهله اول، هیچ شکافی روی این تیغه معکوس نیست،
‫ثانیاً، نه بوی خونی حس می‌شه، ‫نه تیرگی ناشی از روغن.
‫مثل روز اول نو‌ هست.
‫تو واقعاً فقط یه...
‫رورونی هستم.
‫ولی چرا همچین شمشیر بی‌مصرفی رو ‫حمل می‌کنی؟
‫پلیس!
ایندفعه دیگه کارش تموم‌ـه
‫بنظر میاد یه خبرایی‌ـه، همینه.
‫ضعیف!
‫ ضعیف، ضعیف، ضعیف!
‫شما همه‌ـتون خیلی ضعیفین.
‫ا-اون خیلی قوی‌ـه!
‫این قدرت درواقع...
‫مال همون باتوسای شایعه شده‌ست!
‫سرجات وایسا،‌ باتوسای!
‫اوه، نه—
‫تو از اون بی ملاحظه‌هاش هستیا.
‫رورونی.
‫اونجاست! دزد اونجاست!
‫من باتوسای هستم!
‫هیمورا باتوسای از کامیا کاشین-رو،
‫مردم منو، هیتوکیری باتوسای صدا می‌کنن!
‫وایسا!
‫وایسا، داری چیکار می‌کنی؟ بذارم زمین!
‫به مدت طولانی تعقیب کردن اونم وقتی که ‫مجروح شدی ممکنه کشنده باشه.
‫اون قبلاً گفت که سبک خاصی از شمشیرزنی رو داره،
‫پس انقدر—
‫کامیا کاشین-رو سبک شمشیرزنی ماست!
‫اون از اسم ما برای ارتکاب به قتل های خیابونی استفاده می‌کنه.
‫بذارم پایین!
‫می‌خوام برم همین الان بگیرمش—
‫اگر همین الان‌ هم بری،‌ بهش نمی‌رسی.
‫قبل ازاینکه پلیس از ما بازجویی کنه،
‫باید اینجا رو ترک کنیم، همینه.
‫بذارم پایین!
کامیا کاشین رو
‫کامیا کاشین-رو...
کامیا کاشین رو
‫استاد جانشین
‫کائورو کامیا
‫دانش‌آموزان
‫جانشین،‌ کامیا کائورو.
‫دانش‌آموزان...
‫دانش‌آموزان
‫عه؟
‫ما درابتدا یه سبک شمیشر خیلی کوچیکی بودیم.
‫ولی 10 تا دانش‌آموز داشتیم و خیلی باهم ‫سخت تلاش می‌کردیم.
‫ولی از دو ماه قبل، اون مرد شروع کرد به قتل های‌ خیابونی،
‫و ببین الان چطوره.
‫همه دانش‌آموزها از ترس اسم «باتوسای»، رفتن.
‫و هیچ‌کسی توی شهر حتی حاضر نیست ‫نزدیک آموزشگاه رزمی ما بشه.
‫هیتوکیری باتوسای، ‫ حتی الان توی دوران میجی هم،
‫مردم ازش می‌ترسن.
‫چرا اون ادعا می‌کنه که از کامیا کاشین-رو هست؟
‫یعنی اون واقعاً‌ باتوسای‌ـه؟ ‫نمی‌دونم والا.
‫ولی باید هرچی زودتر به جنایاتش پایان بدم.
‫که اینطور.
‫اما بهتره که دیگه شب ها برای خودت ول نچرخی.
‫هاه؟
‫اون مرد خیلی ازت قوی‌تره، کائورو-دونو.
‫چی؟
‫توانایی تایید اینکه بقیه از تو قوی‌تر هستن،
‫یه بخشی از شمشیرزن بودن‌ـه.
‫باید مشخص باشه که درگیری بعدی‌ات چطور تموم می‌شه؟
‫غرور یه سبک شمشیر به اندازه‌ای مهم نیست که
‫جونت رو برای محافظت ازش به خطر بندازی، ‫نه واقعاً‌ نیست.
‫کامیا کاشین-رو...
‫کامیا کاشین-رو یه سبک شمشیره که پدرم ‫در دوران میجی ساخته بود.
‫دقیقا‌ً بعد زنده‌موندن از آشفتگی دوران باکوماتسو.
‫پدرم شمشیرهای قاتل رو تأیید نمی‌کرد.
‫با هدفی برای شمشیرهایی ‫که زندگی می‌بخشن،
‫برای 10 سال هرچیزی که داشت رو داد.
‫ولی حتی اونم، به عنوان بخشی از گروه شمشیرزن‌های پلیس
‫به جنگ سینن فرستاده شد.
‫و درجایی که از آرمان‌هاش خیلی دور بود، ‫از دنیا رفت.
‫اون مرد که ادعا می‌کنه هیتوکیری باتوسای هست ‫.داره از اسم کامیا کاشین-رو استفاده ‌می‌‌کنه
‫و تا همین الانش هم،‌ باعث و بانی ‫بیش از 10 زخمی و کُشته هست.
‫سبک شمشیر ارثیه پدرم، کامیا کاشین-رو،
‫شمشیر زندگی بخش رو ایده آل می‌دونه.
‫اما توسط یه شمشیر قاتل لکه دار شده!
‫تو فقط یه رورونی هستی!
‫تو ناراحتی منو درک نمی‌کنی!
‫بااین‌حال، در هر صورت، با اون بازو،
‫نمی‌تونی تو شب بچرخی برا خودت.
‫بهتره که جای امن بمونی.
‫در وهله اول، کسی که دنبال شمشیر جان بخش‌ـه
‫نمی‌تونه برای خودش زندگی اصلاً ‫شوخی بردار نیست.
‫درضمن،‌ پدر مرحومت هم نمی‌خواست که
‫از سبک شمشیرش، درازای جون دخترش محافظت بشه.
‫با اجازه.
‫تموم شد.
‫ممنون، کیهه.
‫کائورو-سان، تو نباید با همچین کسی حرف بزنی.
‫یه رورونی چیزی جز یه شکست در زندگی نیست.
‫آره.
‫تو برای خودت خیلی خوبی.
‫می‌دونم.
‫رورونی کنشین
‫چند روز بعد
‫هی، در موردش حرف نزن!
‫آدم باش!
‫اوه؟ کسی گیر افتاده؟
‫آخ آخ آخ...
‫رورونی!
‫این مرد چیکار کرده؟
‫همونطور که می‌بیند، قانون منع حمل ‫شمشیر رو نقض می‌کنه.
‫همم؟ من تو رو یادم میاد، تو...
‫از باشگاه رزمی با هیتوکیری باتوسای هستی—
‫دارم می‌گم این یه اتهام غلطه!
‫چی، می‌خوای با یه افسر مقابله کنی؟
‫افسر این و افسر اون نکن برا من! ‫ ‫طوری رفتار نکن انگار آدم بزرگی هستی.
‫- چی؟ ‫بی‌خیال، بی‌خیال. لطفاً انقدر عصبانی نشین.
‫بیاین به‌ آرومی موضوع رو حل کنیم.
‫هی.
‫به احترام پیری، بهش گیر نمی‌دیم.
‫دفعه بعد فرار نمی‌کنی.
‫من به لطف شما بخشید شدم
‫خواهش می‌کنم.
‫هنوز توی این شهری؟
‫کاری داری که اینجا انجام بدی؟
‫نه واقعاً.
‫به‌هرحال،‌ پرنده قاتل خیابونی چی شد؟
‫آره. من سرنخ‌هایی دارم مبنی بر اینکه ‫کی می‌تونه مجرم باشه.
‫یه باشگاه شمشیر زنی دیگه توی شهر همسایه هست.
‫اوه؟
‫بخوام دقیق بگم، یه باشگاه سابقه.
‫الان یه پاتوق برای قماربازا و اراذل و اوباش‌ـه.
‫و بنظر میاد یه شمشیرزن سامورایی،‌ دوماه پیش ‫اونجا رو تحت کنترل خودش دراورده.
‫می‌گن این مرده گُنده‌ست، ‫نزدیک به 6.5 پا قدش‌ـه.
‫می‌بینی؟ مشکوک بنظر نمیاد؟
‫قتل های خیابونی هم از 2 ماه پیش شروع شدن.
‫توسط یه شمشیرزن ماهر که ‫قدش تقریباً همین حدوداس.
‫مردای گنده مثل اون زیاد نیستن!
‫کائورو-سان، من باید شام رو حاضر کنم، ‫پس همین الان می‌رم.
‫اوه، درسته، ممنونم.
‫می‌بینمتون.
‫اون مرد کی‌ تو می‌شه—
‫کیهه؟ اون مثل یه خدمتکار سرخونه‌اس*.
‫* خدمتکار سرخونه: خدمتکاری است که درخونه‌ای که داخلش کار می‌کنه، زندگی هم می‌کنه
‫دقیقاً بعد از فوت پدرم بود.
‫دیدم که تو خیابون روبه‌روی باشگاه رزمی ما دراز کشیده
‫و ازش مراقب کردم تا خوب شه.
‫اون نگران من شد
‫و بهم گفت که باید باشگاه رزمی رو ‫بفروشم و در‌ آرامش زندگی کنم.
‫گذشته‌اش چی؟
‫نمی‌دونم،‌ چون هیچ‌وقت نپرسیدم.
‫تو خیلی بی‌خیالی.
‫اوه، اینطوری‌ـه؟
‫عیبی نداره.
‫برای کسی عجیب نیست که درگذشته ‫یکی دوتا داستان داشته باشی
‫و نخوای درموردشون به هیچ‌کس بگی.
‫همین برای تو هم صدق می‌کنه، مگه نه؟
‫بخاطر همین نیست که رورونی هستی؟
‫درست می‌گی.
‫هی، رورونی،‌ پول کافی برای مسافر خونه نداری، مگه نه؟
‫پس چرا پیش ما نمی‌مونی؟
‫من یکسری کار برای انجام دارم، ‫بخاطر همین یکی دو روز دیگه برمی‌گردم.
‫اوه،‌ وایسا.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫اِم،‌ خب...
‫اون روز، خب...
‫نتونستم بخاطر کمکت ازت تشکر کنم،
‫و اینکه بهت گفتم ‫تو فقط یه رورونی هستی...
‫خب، اِم...
‫ببخشید.
‫تب داری؟
‫دارم زور می‌زنم تا معذرت خواهی کنم.
‫اوه، پس اینطوری بوده.
‫رورونی یه چیزای کوچیک اهمیت نمی‌ده.
‫تو هم نباید نگران‌ـشون باشی، کائورو-دونو.
‫حالا که بهش فکر می‌کنم، ‫وظیفه‌اش چیه؟
‫یه باشگاه رزمی توی شهر همسایه.
‫تعجبی نداره که چرا با اینکه کل شهر رو ‫گشتم،‌ نتونستم پیداشون کنم.
‫ببخشید! بااجازه!
‫کیهیکان
‫ببخشید! ببخشید! ‫ببخشید! ببخشید! ببخشـ—
‫خفه شو! تو دیگه کی‌ هستی؟
‫رئیس اینجا—
‫هیروما-سنسه اینجا الان اینجا نیست! ‫برو یه وقت دیگه بیا!
‫اوه نه! پس اسمش هیروماست، که اینطور.
‫بدون اینکه اینو بدونی اومدی اینجا،‌ کَله خر؟
‫اوه، من کاملاً فرض کرده بودم که...
‫اسمش باتوسایِ قاتل خیابونی بود.
‫بنظر میاد کائورو-دونو تحقیق خوبی درمورد اینجا کرده بود.
‫چی شده،‌ نیشیواکی-سان؟
‫این جغله دیگه کی‌ـه؟
‫اوه، اون فقط یه موش‌ـه.
‫به حسابش برسین.
‫اوه، نه. خودبه‌خودی شکست.
‫کائورو-سان.
‫اوه، تویی، کیهه.
‫چی شده؟
‫بله، درمورد این ملک و زمین...
‫دارم بهت می‌گم، ‫برنامه ای ندارم که این باشگاه رزمی رو انتخاب کنم.
‫ولی همونطور که می‌تونین اینجا ببینین...
‫همه کارهای اداریش قبلاً کامل شده.
سند انتقال مالکیت
‫کیهه؟
‫و تنها چیزی که نیاز داریم یه مُهر از شماست.
‫با اون، ‫این ملک و زمین مال ما می‌شه!
‫یو!
‫تو...
‫هیروما گوهِی.
‫برادر کوچیکم.
‫اگر می‌خوای کاریو انجام بدی، پس ‫قانونی انجامش بده. این شعار‌ من‌‌ـه.
‫ولی از اونجایی که تو به هویت ‫واقعی برادرم پی بردی،
‫نمی‌تونستم اینو بگم.
‫اینکه نقش یه پیر مرد مهربون رو بازی کنم ‫تا طبق نقشه اعتمادت رو بدست بیارم.
‫تو خیلی ساده لوحی، ولی وقتی نوبت ‫شمشیرزنی می‌شه، خیلی سرسختی.
‫بخاطر همین برادرم رو مجبور کردم که با قتل های خیابونی
‫اسم سبک شمشیر زنی تو رو لکه دار کنه.
‫با استفاده از اسم هیتوکیری باتوسای هم، همه چی ‫بر وفق مرادمون پیش رفت.
‫علیرغم اینکه اون یه قاتل افسانه‌ای‌ـه
‫که وجودش دربهترین حالت مشوک‌ـه.
‫به لطف اون، ‫ما تو 2 ماه به اینجار رسیدیم.
‫به لطف سیاست غرب زدگی
‫ارزش زمین های این اطراف 5 یا 6 برابر می‌شه
‫این برای یه باشگاه رزمی زیادی خوبه که اینجا باشه.
‫کیهه...
‫از برادرم شنیدم.
‫مأموریتت شمشیر زندگی بخش‌ـه؟
‫چقدر بامزه.
‫چرا اول سعی نمی‌کنی خودتو باهاش نجات بدی؟
‫همونطور که توقع داشتم، شمشیر یه دختر ‫کوچولو که تو خوابش حرف می‌زنه، رو من جواب نمی‌ده.
‫وجود داشتن برای خشونت و قتل روحیه خودشو می‌خواد!
‫این طبیعت واقعی شمشیر زنی‌ـه.
‫آخ.
‫و حالا این ملک و زمن مال ماست.
‫دیگه چیزی به نام کامیا کاشین-رو وجود نداره.
‫چی شده، نیشیواکی؟
‫ا-اون قوی‌ـه.
‫ر-رورونی!
‫ببخشید دیر کردم.
‫کل داستان رو شنیدم.
‫دوباره تو؟
‫تو هم مثل همین دختره درمورد شمشیر های حیات بخش حرف می‌زنی؟
‫نه.
‫شمشیر ها سلاحن.
‫شمشیرزنی به معنی قتل‌ـه.
‫مهم نیست چقدر روش سرپوش بذاری یا ‫آرمان های والا داشته باشی، حقیقت‌ـه.
‫کائورو-دونو یه دروغ شیرین و ساده لوحانه می‌گه.
‫و کسایی این حرف رو می‌زنن که تا حالا دستشون ‫به خون الوده نشده، اونم هینطوره.
‫رورونی.
‫ولی درمقابل همچین حقیقت وحشتناکی...
‫خیلی دروغ کائورو-دونو رو بیشتر ترجیح می‌دم.
‫امیدوارم که دروغش بتونه به واقعیت این دنیا تبدیل شه.
‫هی، داداش، ناراحت نمی‌شی اون پسره رو هم بُکشم؟
‫آره. می‌تونی درحد مرگ شکنجه‌اش بدی.
‫هی، پسرا!
‫- بله! ‫- بله!
‫رورونی، فرار کن!
‫نمی‌خوام تعداد مجروحین الکی زیاد بشه.
‫اگر نمی‌خواین برین دکتر، سریع باشن و ‫برین پی کارتون، اینکارو باید کنید.
‫هیچ‌کس اینجا زخمی نمی‌شه!
‫تنها جراحتی که پیش میاد مرگه، اونم مرگ تو!
‫غیرممکن‌ـه! با یه حرکت 4 یا حتی 5 نفر رو ‫درجا از پا درمیاره!
‫ا-این یه نوع جادوئه؟
‫نه، این جادو نیست. این...
‫سرعته!
‫سرعت شمشیر، سرعت استقرار و سرعت خوندن ‫حرکات دشمن.
‫استفاده کامل از همه نوع سرعت می‌کنه تا
‫با حداقل حرکت،‌ همزمان چند تا دشمن رو از بین ببره!
‫یادم رفت یه چیز رو بگم.
‫شمشیر هیتوکیری باتوسای، سبک شمشیر کامیا کاشین-رو نیست.
‫یه هنر شمشیر باستانی‌ـه که ریشه ‫در دوران سنگوکو داره.
‫اسم این سبک شمشیر، هیتن میتسوگوری-رو‌ـه.
‫در جنگ های یک به چند برتری داره.
‫اگر همچین شمشیری نداشتم،
‫قطعاً کُشنده بود.
‫این یه شمشیر کُشنده با سرعت خداگونه‌ست.
‫غیرممکنه. پس تو هیتوکیری باتو—
‫جالبه، من اون روز تو رو جدی نگرفتم،
‫ولی فکر نمی‌کردم انقدر قوی باشی!
‫داشتی درمقابلم جلوی خودتو می‌گرفتی!
‫برخلاف تو، من دوست ندارم انقدر خشن باشم.
‫ولی حالا که بهش فکر می‌کنم، ‫می‌بینم همون موقع باید می‌نشوندمت سرجات.
‫خیلی اعتماد به نفس داری.
‫ولی این همون چیزی‌ـه که مردم بهش می‌گن مغرور!
‫این دنیا به دوتا باتوسای نیاز نداره!
‫اینجام.
‫من هیچ حسرت یا وابستگی به ‫اسم باتوسای ندارم.
‫ولی با این‌حال،‌ نمی‌تونم دو دستی به ‫فردی مثل تو تقدیمش کنم.
‫تو مغز متفکر داستان بودی، پس به ‫این راحتیا نمی‌تونی قسر دربری.
‫ای بابا.
سند انقال مالکیت
‫هرچی کسی بیشتر نقشه بکشه،
‫طبیعتش ترسوتر هست، یه حقیقت‌ـه.
‫کائورو-دونو شرمنده‌ام، واقعاً‌هستم.
‫من نمی‌خواستم گولتون بزنم یا چیزی رو مخفی کنم.
‫و اگر می‌تونین، با کسی درمورد این موضوع صحبت نکنید.
‫منو ببخشین. به امید دیدار.
‫یـ-یـ-یه لحظه وایسا!
‫توقع داری خودم سبک شمشیر رو برگردونم و بچرخونمش؟
‫تو می‌تونی حداقل یکم بهم کمک کنی!
‫من به گذشته آدما کاری ندارم!
‫پیشنهاد می‌کنم اینکارو نکنی.
‫این شانش توئه که اسمت رو پاک کنی.
‫اگر باتوسای واقعی بمونه،
‫همه چی رو بی‌فایده می‌کنه.
‫منظورم این نیست که می‌خوام باتوسای اینجا باهام بمونه.
‫می‌خوام که تو، رورونی، اینجا بمونی—
‫بـ-باشه! اگر می‌خوای بری، برو!
‫ولی حداقل،‌ می‌تونی قبلش اسمت رو بهم بگی!
‫باتوسای اسم رزمی قدیمیت‌ـه، نه؟
‫یا حتی نمی‌خوای اسم واقعیت رو بهم بگی؟
‫کنشین.
‫هیمورا کنشین
‫این اسم درحال حاضر من‌ـه.
‫یکم از سفر کردن خسته شدم.
‫به عنوان یه رورونی، نمی دونم بار بعد می‌خوام کجا برم.
‫و اگر باهاش مشکلی نداشته باشی...
‫برای یه مدتی اینجا می‌مونم.
‫آغاز داستان قهرمانانه ...
‫در مرکز شهر توکیو، در سال یازدهم میجی.
‫با رسیدن یه رورونی، ‫هیمورا کنشین، شروع شد.
‫یه لحظه وایسا.
‫اگر اون موقع در دوران باکوماتسا یه جنگجو بودی،
‫پس الان دقیقاً چند سالته؟
‫با این قیافه، نمی‌تونی بیشتر از 30 سال باشی، مگه نه؟
‫جان؟
M‌PKooshesh
کار ی از تیم ترجمه انیمه ورلد
‫ زیرنویس های بیشتر درکانال تلگرامی
‫@awsub
‫قسمت بعد
سامورایی توکیو
یاهیکو مویوجین