بیفت
‫بـــیـــــــــفـــــــــت!
‫شوخیت گرفته...
‫نه...
‫در نمیاد.
‫خودتو سرزنش نکن.
‫این چیزی جز سرنوشتمون نیست.
ســگ‌های ولگــرد بـانگــو
‫تأییدیه مسیر پرتاب نهایی تکمیل شد.
‫اصابت تا 30 ثانیه‌ی دیگه.
‫هدف گرفتن 30 میلیون شهر. ‫بدون هیچ اصلاحیه‌ایه.
‫دنیا به آخر خط رسیده.
‫خدایا...
‫چرا...
‫نه به‌خاطر نداشتن شجاعت بود ‫و نه به‌خاطر نداشتن توانایی.
‫تو هیچ کار اشتباهی نکردی.
‫فقط به‌خاطر کمبود وزنه.
‫نه چیز دیگه‌ای.
‫حالا از یه‌چیز مطمئنم.
‫یه راهی برای نجات همه هست.
‫چی؟
‫گفتم که.
‫من قهرمان عدالتم. غیرممکنی برام وجود نداره.
‫همین‌جاست.
‫یه‌چیزی سنگین‌تر از اون میز درست همین‌جاست.
‫صبر کن...
‫بِرَ-چان، فعلاً.
گرگ و میش خداحافظی
قسمت شصت و یک
‫تمامی واحدها، حمله کنید!
‫منتظر...
‫این لحظه بودم.
‫یه شکاف کوچیک توی شمشیر گن‌ایچیرو هست.
‫ضعفی که فقط من ازش خبر دارم.
‫چیزی که بهش نیاز دارم اینه که قصد...
‫کشتنِ دوستم رو بکنم.
‫خودت رو آماده کن!
‫کاتای سبک تاتسومی-ریو:
‫ایچینوتاچی!
‫می‌دونستم که همچین کاری می‌کنی.
‫تنها راه برای اینکه دیگه شکست‌ناپذیر نباشی...
‫رها کردن شمشیرته!
‫این بهترین فاصله برای فوکوزاواست.
دستمو می‌گیره و منو پرت می‌کنه پشتش؟
‫نه!
‫خنجر روی زمین!
‫اشتباهه!
‫دستور به همه‌ی واحدها!
‫حملاتتون رو متوقف کنید!
‫عه‌وا، اینجا رو نگاه.
‫یه شب پرستاره‌ی محشر، ‫درخور پایانِ کار دازای-کون.
‫گُــــــــل!
‫فیودور اول به خط پایان می‌رسه!
‫حقا که فوق‌العاده‌ست!
‫رفیق جینگ مشتیمو ببینین مردم! ازش خفن‌تر نداریم!
‫لطفاً تحسین و تمجیدتو برای خودت نگه دار.
‫اون چیزه.
‫اون چیزه؟
‫منظورت اینه؟
‫ولی اول!
‫می‌شه یه‌چیزی رو ازت بپرسم؟
‫دازای-کون از نبضش برای رمزگذاری ‫پیام‌هاش به بیرون استفاده می‌کرد.
‫تو چطوری ارتباط برقرار می‌کردی؟
‫ساده‌ست.
‫با اونا.
‫که این‌طور.
‫بین نیروهای امنیتی مورسو همدست داشتی.
‫حالا، این برای توـه.
‫درسته.
‫پادزهرو تزریق نمی‌کنی؟
‫توی هلیکوپتر تزریقش می‌کنم.
‫اون تونست بهم آسیب برسونه.
‫دازای-کون قطعاً بزرگ‌ترین دشمن من بعد از اون مرد بود.
‫اگرچه...
‫این آسیب جزئی به قیمت جونش تموم شد.
‫فکر کنم هیچ‌وقت بالغ نشده بود.
‫با این زخمام نمی‌تونم هلیکوپتر رو برونم
‫لطفاً هدایتش رو برعهده بگیرید.
‫راستی، چی به سر سیگما-کون اومد؟
‫اون شجاع بود.
‫ولی با این حال دیگه هیچ‌وقت بیدار نمی‌شه.
‫کسایی که باهات سر ناسازگاری برمی‌دارن ‫همیشه با مرگ نابه‌هنگام مواجه می‌شن.
‫خودت چطور؟
‫وقتی از اینجا خارج شدی، چیکار می‌کنی؟
‫همون‌طور که گفتی.
‫واسه شروع، تو سعی کردی منو بکشی، ‫پس از روی زمین محوت می‌کنم.
‫خوشم اومد.
‫این شروع یه بازی جدیده.
‫وای وای.
‫واقعاً می‌خوای با پادزهر این‌طوری رفتار کنی؟
‫فیودور-کون؟
‫چطور این‌طور شد؟!
‫چه آبروریزی‌ای.
‫کم مونده بود بمیرم.
‫ولی می‌بینی که...
‫تو نمی‌تونی منو بکشی.
‫من... زنده‌ام؟
‫چرا اینجایی؟
‫من بهش دستور دادم.
‫بِرَ-چان!
‫بدنت!
‫به‌لطف تلاش‌های فداکارانه‌ی تو ‫برای بیرون‌کشیدن شمشیره.
‫من ارباب و کنتم.
‫ولی در این لحظه، شوالیه‌ی توام.
‫ارتش‌های مهاجم تسلیم شدن!
‫دارن عقب‌نشینی می‌کنن!
‫تمام موشک‌ها از کار افتادن و دارن فرود میان.
‫بیدار شو.
‫رامپو-سان!
‫تموم شد.
‫همه‌چی.
‫دازای-کون...
‫چطوری...
‫برخلاف تو، من روی همه‌چیز کنترل ندارم.
‫دستم پر از کارتای نامطمئن بود.
‫ولی تو یه نقطه‌ضعفی داشتی:
‫به چیزی که نتونی کنترلش کنی اعتماد نمی‌کنی.
‫یارها.
‫بِرَم موهبتش رو توی فرودگاه پس گرفت.
‫رامپو-سان باهاش مذاکره کرد و ازش خواست که کنترل ‫خون‌آشامی که هلیکوپتر رو می‌روند رو به‌دست بگیره.
‫این چیزی نبود که بتونیم از قبل براش نقشه بریزیم،
‫اما من باور داشتم این کاریه که رامپو-سان انجام می‌ده.
‫ولی به سر تو شلیک شد!
‫اوه، این؟
‫آره، درد داشت.
‫اون کودن قرار بود زیادی سخت نگیره.
‫به کی داری می‌گی کودن؟
‫که این‌طور.
‫چویا از اولشم هیچ‌وقت یه خون‌آشام نبود.
‫دستور به همه‌ی واحدها! حملاتتون رو متوقف کنید!
‫تکرار می‌کنم!
‫سعی می‌کنه شمشیرو بگیره ‫و گذشته رو تغییر بده!
‫این‌کارو نمی‌کنی.
‫رها از فکر، ذهن، نیاز و خویشتن.
کاتای سبک تاتسومی-ریو
‫کاتای سبک تاتسومی-ریو:
کاتای سبک تاتسومی-ریو
‫نینوتاچی!
‫این بی‌نقص‌ترین ضربه‌ی عمرم بود.
‫بنابراین، هیچ مانعی وسط راه نبود.
‫لحظه‌ای که نگاهِ توی چهره‌ی دوستم رو دیدم،
‫متوجه حقیقت و خطای خودم شدم.
‫ولی شمشیرم دیگه اونو از پا در آورده بود.
‫گن‌ایچیــــرو!
‫دفتر پو!
‫دزدیده شده بود؟
‫ای زهرمار بشی، در نمیاد.
‫رئیس بیچاره با چسب چسبوندش!
‫همه‌ی اینا یه نمایش بود.
‫فقط به این خاطر تونستم از آسانسور بیرون بیام،
‫چون چویا جاذبه رو دستکاری کرده بود.
‫و بعد، چویا به سرم شلیک می‌کنه.
‫گلوله توی جمجمه‌م می‌ایسته.
‫ما قبلنا همیشه این‌کارو می‌کردیم، یادتـــــــــــــه؟
‫زر نزن باو!
‫از دوربینای امنیتی نمی‌تونستی ببینی ‫ دوربین با چه سرعتی حرکت می‌کنه.
‫و اینکه، می‌دونی، حمله‌ی آبی هم فقط برای ‫منحرف‌کردنت از اهداف واقعیم بود.
‫هدف واقعیت؟
‫اون زخم.
‫با زخمی‌شدن دستت، چاره‌ای جز اینکه بذاری ‫خون‌آشاما اتاقک خلبانی رو بگیرن نداشتی.
‫و...
‫صبر کن!
‫خدانگهدار، فیودور.
‫الی، الی، لاما ساباکتانی؟
‫یکی از هفت سخن آخر عیسی که به مزمور 22 اشاره دارد. ‫به‌معنای «خدای من، خدای من، چرا مرا به‌حال خود رها کردی؟»
‫یادش بخیر.
‫ما تو فضای رمان پو هستیم.
‫من تموم کارهایی رو که باید می‌کردم انجام دادم.
‫آره.
‫تو بردی گن‌ایچیرو.
‫امروز روزیه که قطعنامه‌ی 2415 شورای ‫ امنیت ملی سازمان‌ ملل رأی‌گیری می‌شه.
‫قراره یه اصلاحیه‌ی ویژه داشته باشه که یه ساختار فرماندهی...
‫تشکیل بشه تا فرماندهی ارتش ‫هر کشوری رو برای جلوگیری از...
‫تکرار شدن اتفاقاتی مثل امروز نادیده بگیره.
‫و دستور واحد هم پیش ‫فرمانده‌ی ارشدش می‌مونه.
‫یه‌نفر فرماندهی تمام نیروهای نظامی دنیا رو به‌عهده می‌گیره.
‫درسته.
‫ولی این‌کار برای تسلط به دنیا نیست.
‫هدف تو...
‫این بود که جنگ رو از دنیا حذف کنی.
‫لطفاً مراقب باش.
‫هنوز دارو توی بدنته.
‫مگه...
فوکوچی از پشت به ما حمله نکرد؟
‫زخم‌هاتون درمان شدن.
‫این دستگاه برای این بود که...
‫تا بعد از جدا شدن بدون هیچ جراحتی احیاء بشین.
‫همه‌ی اینا بار 36 ساله...
‫36 سال بعد!
‫یه‌روز، از طریق آمِنوگزن یه پیام دریافت کردم.
‫که پیش‌بینی کرده بود تا 36 سال آینده یه جنگ رخ می‌ده.
‫گفته شده بود جرقه‌ی شروعش یه درگیری چندملیتیه،
‫و تسلیحات و سلاح‌های پیشرفته‌ی خودمختار ‫جون بیشتر از 120 میلیون نفر رو می‌گیرن.
‫فوکوزاوا...
‫تو بودی چیکار می‌کردی؟
خب، این کره‌خر زپرتی مرد بالأخره؟
‫آره.
‫فیودور بدون شک مرده.
‫که این‌طور.
‫تبریک نیکولای.
‫می‌خواستی بکشیش، نه؟
‫آره.
‫دقیقاً همین‌طوره.
‫نه، این‌طور نیست.
‫نه...
‫دقیقاً همین‌طوره.
‫من هیچ‌وقت زیاد با فیودور-کون حرف نزدم.
‫اما زندگیم از زمانی که اونو دیدم ‫ دیگه اصلاً احساس گذشته رو نداشت.
‫حق با فیودور-کون بود.
‫من جنگیدم تا بتونم خودمو از دست بدم.
‫حالا دیگه من...
پس مسخره‌بازی‌های همیشگیت کجا رفته؟
‫نه.
‫امروز نه.
‫منم پادزهر رو گرفتم.
‫فوکوزاوا....
‫چرا جنگ رخ می‌ده؟
‫دلیل جنگ؟
‫آره.
‫خیلی وقت پیش‌ها، توی دوره‌ی کشورهای جنگ‌طلب،
‫قلمرو‌ها باهم جنگیدن و مردم همدیگه رو کشتن.
‫ولی اصلاً امکانش هست که توی دوران مدرن یه استان به جنگ یه استان دیگه بره؟
‫نه نیست.
‫خیلی وقت‌ پیش‌ها، هر قلمرو اختیارات مجزایی از بقیه داشت.
‫اون‌ها، «اجنبی» محسوب می‌شدن.
‫اما بخش‌های مجاور می‌تونن باهم ترکیب ‫ بشن و سازمان‌های همتا رو تشکیل بدن.
نقشه‌ی ژاپن
‫دیگه می‌شن، «ما»
‫منظورت اینه جنگ‌ها فقط بین «اون‌ها» و «ماها» اتفاق می‌افتن؟
‫بنابراین، توی آینده‌ی دور، با پیشرفت ارتباطات و انتقال،
‫همه‌ی مردم «ما» می‌شن، و جنگ هم به‌خودی خود محو می‌شه.
‫ولی من نمی‌تونم اونقدر صبر کنم.
‫حتی اگه یه‌سال زودتر هم باشه من می‌خوام این دنیا رو ‫از جنگ، از اون جهنمی که هست پاک کنم.
‫برای همین، انتخابم این بود که از ‫ همه‌ی بشریت یه «ما» بسازم.
‫همون «ویرانی دولت‌ها»ـت.
‫یادمه که اون کینتون‌ها رو دزدیدی.
‫تو هم خوردیشون، خودتم همونقدر مقصری.
‫بزدل.
‫با چای هوجیچا دادی به خوردم.
‫چطور می‌تونستم نخورم؟
‫گوش کن، گن‌ایچیرو...
‫متحد کردن بشریت غیرممکنه.
‫نمی‌تونی یه‌شبه صدها ملت رو یکی کنی.
‫نیاز به تمامیت یه عامل محدود‌کننده‌ست.
‫هیچ شک ندارم که خودتم خبر داری.
‫پس بذار من ازت بپرسم فوکوزا، یه دولت چیه؟
‫ساده بخوام بگم، دولت نهادیه که حق خشونت داره.
‫دولت همیشه هرنوع خشونتی رو ضروری می‌دونه.
‫شماها توی آژانس کارآگاهی تفنگ ‫دستتون می‌گیرین، درسته؟
‫اگه رهبر ارتش بشریت از دستور واحد استفاده کنه،
‫هر ملتی توی جهان اساس ‫ حاکمیت خودش رو از دست می‌ده.
‫اگر همه‌ی ارتش‌ها زیر چتر ارتش بشریت ‫باشن، هیچ جنگی صورت نمی‌گیره.
‫پس اون نقشه‌ی تروریستی!
‫همه‌ش برای این بود تا ارتش بشریت و ‫دستور واحد رو به‌دست بیاری.
‫جهان به‌زودی یه اَبَرملت، یه ‫فدراسیون از بشریت تشکیل می‌ده،
‫که ریاستش به‌عهده‌ی فرمانده‌ی ارشد ارتش بشریته.
‫با تکمیل این آماده‌سازی‌ها، صفحه اثر می‌ذاره.
‫واقعیت اصلاح می‌شه و هیچ‌کسی ‫ضرورت یکی‌کردن بشریت رو زیر سوال نمی‌بره.
‫جنگ هم دیگه از بین می‌ره.
‫برای همیشه.
‫گن‌ایچیرو...
‫این اتفاق هیچ‌وقت نمی‌افته.
‫حتی با از بین رفتن جنگ، تنها چیزی ‫که باقی می‌مونه یه دیکتاتوری واحده.
‫و همونطور که تاریخ نشون داده، ‫قدرت مطلق، مطلقاً منجر به فساد می‌شه.
‫درسته.
‫برای همین بود که باید یه‌کاری ‫می‌کردم تو ازش استفاده کنی.
‫دستور به همه‌ی واحدها!
‫حملاتتون رو متوقف کنید!
‫می‌دونی چرا دستور واحد ازت پیروی کرد؟
‫سرمو بزن.
‫فرمانده‌ی ارشد ارتش بشریت...
‫و قهرمانی شو که جلوی حمله‌ی تروریستی رو می‌گیره.
‫از اولش پیکربندی شده بود که ‫از صدای من پیروی کنه؟
‫من یه شرط ویژه برای نقشه‌ی تروریستی گذاشتم.
‫بیشتر از 500 نفر رو قربانی نمی‌کنم.
‫500 نفر!
‫این بهای صلحه!
‫هزینه‌ای که باید برای نجات 120 میلیون نفری که توی ‫جنگ پیش‌رو از دست می‌رن، پرداخته بشه.
‫می‌گی معامله‌ی بدیه؟
‫پیشنهاد فیودور بود.
‫هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌تونست این‌کارو بکنه.
‫همینه.
‫خودتم حتماً خبر داری اون چه شیطانیه.
‫برای همینه که انداختمش زندان.
‫حتی اونم نمی‌تونست از اون طرف سیاره دخالتی بکنه.
‫فوکوزاوا...
‫منو بکش!
‫تو باید فرمانده‌ی ارشد ارتش بشریت بشی.
‫هیچ راه دیگه‌ای برای نجات آژانس کارآگاهی نیست.
‫زندگی من، یا آژانس.
‫انتخاب کن!
‫دیگه دنیای رمان رو ترک کردیم.
‫خوبه.
‫لحظه‌ی بریده‌شدن سر شیطان باید دیده بشه.
حسرتی نداری؟
‫نه.
‫می‌گم فوکوزاوا، اگه فقط یه آرزوت برآورده ‫می‌شد، چه آرزویی می‌کردی؟
‫بذار ببینم....
‫قدرتی رو آرزو می‌کردم تا بتونم ‫از نزدیک‌ترین کسام محافظت کنم.
‫تو؟
‫من صلح جهانی رو آرزو می‌کردم.
‫متأسفم.
‫ازم بر نمیاد.
‫اشکالی نداره.
‫انتظارش رو داشتم.
‫متأسفم، تروکو-کون.
‫تو خیلی بی‌انصافی!
‫منصفانه نیست!
‫می‌دونستی چی به سر من میاد.
‫تو کشتیش. این دیالوگ تو بود.
‫وگرنه هیچ‌وقت ازت نمی‌گذرم!
‫فوکوزاوا...
‫اینجایی؟
‫رئیس!
‫عقب وایسا، بچه!
‫نگاش نکن!
‫اما...
‫این‌کارو باهاش نکن!
‫من یکمی خسته‌‌ام.
‫راحت بخواب.
‫من صلح جهانی رو آرزو می‌کردم.
‫راه دیگه‌ای نبود؟
‫وقتی آژانس کارآگاهی تشکیل شد،
‫اولین مهمونِ جشنمون این مرد بود.
‫احتمالاً الان که من راهمو پیدا کردم، ‫یکمی تنها شده باشه.
‫احتمالاً همه‌ش همین نبود.
‫تصمیم اینکه چه اتفاقی برای این می‌افته با توـه، رئیس.
‫آره...
‫تو نمی‌تونی خرابش کنی.
‫این نفرینیه که این پیرمرد روی تو گذاشت، فوکوزاوا-سان.
دو ساعت بعد
‫آکوتاگاوا!
‫داریم داستانی رو که فوکوچی اوچی شروع کرد رو تموم می‌کنیم.
‫خودمون دوتا؟
‫به کس دیگه‌ای هم نیاز داریم؟
‫بریم آکوتاگاوا!
ادامه دارد
‫A N I M E L I S T
‫S a y a K a & M o e i n K m l