‫به دفتر آژانس برمی‌گردیم
‫این...
‫دفتر آژانسه!
‫ولی چطور؟
‫حق داری شوکه بشی.
‫ایده‌آل‌ها
‫کونیکیدا-سان.
‫ولی مگه پلیس نظامی...
‫بیرون پنجره رو نگاه کن.
‫این...
‫تانیزاکی و کنجی برگشتن.
‫تموم مهره‌های شطرنج‌مون رو داریم.
‫پو-کون رو مجبور کردیم که یه بُعد رُمانی ‫برامون ایجاد کنه تا بتونیم یه جلسه برگزار کنیم.
‫یه جلسه؟
‫خودت می‌دونی راجع‌به چیه.
‫قراره با دشمن بجنگیم و پیروز بشیم.
‫این جلسه درباره‌ی آخرین مأموریتمون ‫برای نجات آژانس کارآگاهیه.
‫بدین ترتیب جلسه‌ی عمومی آژانس کارآگاهی رو تشکیل می‌دیم.
‫اول، وضعیتمون رو بررسی می‌کنیم.
‫رامپو.
‫نقشه‌ی دشمنمون تو فاز نهایی خودش قرار داره.
‫اون‌ها بیماری واگیر خون‌آشام رو ‫تو سراسر جهان گسترش دادن.
‫تا الان شونزده ارتش ملی سقوط کردن.
‫ارتش‌هایی که خون‌آشام شدن به‌طرز وحشتناکی ساکتن.
‫حداقل فعلاً.
‫این «خون‌آشام‌ها» که می‌گی چی‌ان؟
‫نتیجه‌ی موهبتِ کنت جاودانه‌ی برم‌ـه.
‫اون کسایی رو که گاز می‌گیره به خون‌آشام‌هایی ‫تبدیل می‌کنه که روشون کنترل داره.
‫کسایی که گاز گرفته می‌شن می‌تونن ‫سرایت رو بیشتر و بیشتر گسترش بدن.
‫به‌عبارتی...
‫دشمن به‌طور فزاینده‌ای رشد می‌کنه.
‫برم یک ستون از ده تراژدی‌ـه که ‫زمانی بشریت رو نابود کردن.
‫اون توسط فوکوچی اوچیِ قهرمان شکست خورد ‫و با یک شمشیر مقدس به بند کشیده شد.
‫اما، این هم، باید یکی از گام‌های نقشه‌ش بوده باشه.
‫خون‌آشام‌ها بی‌دردسر می‌تونن وارد سازمان‌ها بشن.
‫ارتش‌ها نمی‌تونن بگن که کی خون‌آشامه و کی نیست،
‫که همین امر باعث می‌شه که به همدیگه حمله کنن.
‫هدف دشمن ایجاد هرج‌ومرج تو سراسر جهانه؟
‫نه، اون کار جواب نمی‌ده.
‫حاکم مستبد اروپا، ارباب جنگ‌های موهبتی، هنوز منتظره.
‫اگه قرار بود بر پایه‌ی نفرات زیاد بجنگن، ‫تا حدوداً شیش ماه دیگه صلح برقرار می‌شد.
‫پس هدف دشمن چیه؟
‫هدف واقعی دشمن...
‫دستور واحده.
‫یکی از سه مصیبت بزرگی که مهروموم شد.
‫قطب جنوب ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ‫پایگاه نظامی مشترک بریتانیا و فرانسه
‫یک موهبتِ سلاحیِ بسیار بد برای ‫کنترل ذهن، که زاده‌ی جنگ بود.
‫قطب جنوب ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ‫پایگاه نظامی مشترک بریتانیا و فرانسه
‫پایانه‌ی محافظتی شدید ‫موهبت‌های ویژه ــــــــــــ
‫احراز هویت الکتروکاردیوگرافی موهبت ویژه‌ی دولتی تأیید شد.
‫احراز هویت بیومتریک موهبت ویژه‌ی دولتی تأیید شد.
‫اومدم تا موهبت ویژه‌ی مهروموم شده رو ببرم.
‫اجازه بدین.
‫احراز هویت اثر صوتی موهبت ویژه‌ی دولتی تأیید شد.
‫حذف مایع قابل اشتعال محافظ.
‫حذف مایع خورنده‌ی محافظ.
‫مطابق ماده‌ی 18 قرارداد استاندارد جزیره،
‫شما مجاز به بازیابی شیء دولتیِ دستور واحد هستید.
‫دستور واحد چیه؟
‫به‌نظرتون کشتن یه سرباز توی میدون نبرد،
‫به‌طور متوسط چندتا گلوله می‌بره؟
‫چیزی بین پنج تا ده‌تا واسه کشتن یه‌نفر؟
‫با احتساب شلیک پوششی و شلیک سرکوب، ‫شاید یه خشاب کامل یا بیشتر.
‫گمونم سی الی شصت گلوله نیاز باشه.
‫نه...
‫باید بیشتر از اینا باشه.
‫پنجاه هزار.
‫بیشتر سربازا حتی به‌سمت دشمنم تیراندازی نمی‌کنن.
‫اونا جای دیگه‌ای رو هدف می‌گیرن، ‫و فقط وانمود می‌کنن که می‌جنگن.
‫حتی توی جنگ، آدما نمی‌تونن فکر کشتن ‫یکی دیگه با اسلحه رو تحمل کنن.
‫سرباز اینه.
‫میدون نبرد اینه.
‫چه فوکوزاوا چه تو از میدون جنگ چیزی نمی‌دونین.
‫برای همینه که می‌تونی به یه حکومت نیک‌خواه باور داشته باشی.
‫به همین خاطره که دستور واحد توسعه پیدا کرد.
‫از اینجا به‌بعد رو من می‌گم.
‫دستور واحد سلاحی با قابلیتی شبیه به مال منه.
‫زیردست‌های خودشو تحت‌تأثیر قرار می‌ده.
‫یه فرستنده‌ست که تضمین می‌کنه ‫زیردست‌ها از همه‌ی دستورات پیروی می‌کنن.
‫وقتی یه فرمانده از این فرستنده که توسط یه ‫مهندس موهبت‌دار ساخته‌شده استفاده کنه،
‫یه زیردست طوری حرکت می‌کنه که ‫انگار بخشی از بدن فرمانده‌ست،
‫و به‌طور مستقل دستورات رو انجام می‌ده.
‫اون‌ها سؤال نمی‌کنن، و احساس گناه نمی‌کنن.
‫این اسلحه سرباز رو از قید جنایت رها می‌کنه.
‫یک سلاح بخشنده‌ست.
‫خب قرار بود این‌طور باشه.
‫مطمئنم که می‌تونین ببینین که ته قضیه چیه.
‫این فرستنده اونقدر خطرناک بود که توقیف شده بود.
‫می‌دونین چرا؟
‫به‌خاطر یه کودتای نظامی.
‫اگه یه فرمانده‌ی عالی رتبه از دستور واحد استفاده می‌کرد،
‫می‌تونست کنترل کل یک ارتش رو به‌دست ‫بگیره و دولت رو سرنگون کنه.
‫دولت وقتی متوجه این احتمال شد، اون رو مهروموم کرد.
‫مهروموم...
‫به‌عبارتی، نابود نشده.
‫باید می‌شد.
‫اون‌ها باید احتمال یه بحران جهانی مثل بحرانی ‫که حالا توش هستیم رو در نظر می‌گرفتن.
‫اون کار، به خودیِ خود، آینده‌نگریِ خوبی می‌بود.
‫ولی فکر می‌کنین اگه فوکوچی از دستور ‫واحد استفاده کنه چه اتفاقی میفته؟
‫که این‌طور!
‫این یه فاجعه‌ست!
‫نیروهای فوکوچی تحت فرمان اون تمام نیروهای جهان رو می‌گیرن.
‫ارتش بشریت.
‫اگه فوکوچی از دستور واحد استفاده کنه،
‫بشریت به یه موجودیت واحد تبدیل می‌شه ‫که توانایی مبارزه علیه خون‌آشام‌ها رو داره.
‫همه‌ش طبق نقشه‌ی فوکوچی‌ـه.
‫به‌عبارت دیگه، هدف زوال فرشتگان ‫به قدری کلیشه‌ای و کهنه‌ست که به‌دنبالش،
‫سلطه جهانی رو داره.
‫دوازده ساعت دیگه، فوکوچی دستور واحد رو دریافت می‌کنه.
‫اگه بتونیم جلوشو بگیریم، پیروز می‌شیم.
‫نقشه‌م برای تحققش رو توضیح می‌دم.
‫اون دستور واحد رو توی فرودگاه...
قسمت 55
در درگاه آسمان (بخش اول)
‫تحویل می‌گیره.
‫جدی، بابا، خیلی بی‌عرضه‌ای!
‫اگه دوباره چیزی رو توی فرودگاه فراموش کنه،
‫یه خلال‌دندون می‌ذارم وسط نودلِ سومنش.
‫می‌گما...
‫دفتر گمشده‌ها کجاست؟
‫گفته می‌شه مظنون یکی از اعضای آژانس کارآگاهی مسلح هستش.
‫دستیار دادستان ارشد تونان اذعان داشت،
‫که نقش سازمان تروریستی موسوم به آژانس کارآگاهی مسلح،
‫به‌طور رسمی در ناپدید شدن مستمر اعضای ‫پرسنل نظامیِ خارج از کشور، شناخته خواهد شد.
‫بهت گفته بودم...
‫اجازه نمی‌دم کسی رو جلوی من بکشی.
‫نگفتم؟
‫امکان نداره که تروریست باشی.
‫پس واسه چی دارن توی تلویزیون این‌طوری می‌گن؟
‫از سر راهم برو کنار.
‫هوی، تو!
‫اون یونیفرم...
‫افسر پلیسن؟
‫رسیدم.
‫خب، مطمئنی که آژانس کارآگاهی قراره ‫سروکله‌شون اینجا پیدا بشه؟
‫آژانس کارآگاهی؟!
‫داری فرمانده‌تو سؤال‌پیچ می‌کنی؟!
‫جرئت می‌کنی خیانت کنی؟!
‫معلومه که نه.
‫فقط شک دارم.
‫برای انتقال دستور واحد به ژاپن...
‫18 عملیات فریب به‌طور موازی انجام می‌شه.
‫مطمئنی که اعضای آژانس کارآگاهی می‌تونن بدونن که...
‫محموله‌ی واقعی به این فرودگاه میاد؟
‫فرمانده که این‌طور گفت،
‫که اون جغله بی‌شک می‌فهمه.
‫در این صورت، یه مشکلی داریم.
‫قراره توی این فرودگاه بجنگیم؟
‫شاید بهتره بستگان و نزدیکانشون رو هم تهدید کنیم.
‫خب خب.
‫با توجه به ضربان قلبت،
‫تو باید از بستگان یا نزدیکان یکی ‫از اعضای آژانس کارآگاهی باشی.
‫خب که چی؟
‫من هیچ کار اشتباهی نکردم!
‫مهم نیست کی هستی.
‫اگه گروگان بگیرمت،
‫آژانس کارآگاهی با وجودی که می‌دونه ‫بی‌فایده‌ست برای کمک بهت میاد.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫بعد می‌خوای برای کسی که انقدر مهربونه که برای نجاتم میاد، پاپوش درست کنی؟
‫برام مهم نیست آژانس کارآگاهی مسلح تبه‌کار هست یا نه.
‫من فقط می‌خوام به مردم صدمه بزنم و عذابشون بدم،
‫و صدای مرگشون رو، تحت حاکمیت قانون بشنوم.
‫این دیوونگیه!
‫چطور یکی مثل تو یه افسر پلیسه؟!
‫اگه از آژانس دفاع می‌کنی، پس تو هم یه مظنونی.
‫دوست داری بخشی از سرگرمی من باشی؟
‫من نمی‌خوام...
‫آخ آخ!
‫کافیه.
‫از آدمای بی‌گناه واسه سرگرمی خودت استفاده نکن.
‫انقدر تو باسن من سیخ نزن.
‫من فقط دنبال یه‌نفرم که مشکوک به ‫این باشه که باهاشون همکاری می‌کنه!
‫پس بعد از تشکیل پرونده برای بازجویی این‌کار رو بکن.
‫این‌طوری عادلانه نیست.
‫پس چرا همین حالا این موضوع رو حل و فصل نکنیم؟
‫بیا ببینیم روش‌های کی درسته.
‫بس کنین!
‫فرمانـــده!
‫ببخشید.
‫من اینجام تا از لبخند امثال تو محافظت کنم.
‫واقعاً وقت دعوا داری؟
‫امروز به‌معنای واقعی کلمه روز نبرد سرنوشت‌سازه.
‫عذر می‌خوام.
‫عملیات ساعت 12 شروع می‌شه.
‫حواستون باشه به‌اندازه‌ی کافی کلید‌های ‫رمز‌گذاری شده داشته باشیم.
‫جونو.
‫بله.
‫یه‌چیزی هست که می‌خوام نشونت بدم.
‫دنبالم بیا.
‫نظرت در مورد تاکتیک‌های آژانس کارآگاهی چیه؟
‫بسیار ماهرن.
‫استقرار بمب‌های سکه‌ای، استفاده از ‫خون‌آشام‌ها برای تحت سلطه درآوردن ارتش‌ها...
‫تا وقتی دولت همون دولت و ‫اقتصاد همون اقتصاد باشه...
‫چیزی جلودارشون نیست.
‫مثل اینکه سلیقه‌شون با من یکیه.
‫صادقانه بگم من با تمایلات شکنجه‌آورشون ‫همذات‌پنداری می‌کنم.
‫خب، چی می‌خواین بهم نشون بدین؟
‫فرمانده؟
‫این چیزیه که می‌خوام نشونت بدم.
‫برم-کون، چقدر تا تبدیل فرودگاه پیش رفتی؟
‫همین الانش هم نصف نیروهای ‫امنیتی رو به خون‌آشام تبدیل کردم.
‫چی؟
‫یادته تاچیهارا چطوری داد و بیداد می‌کرد که یه ‫مغزمتفکری واسه آژانس کارآگاهی پاپوش دوخته؟
‫من اون مغزمتفکرم.
‫جونو...
‫دوست داری توی کارم بهم کمک کنی؟
‫به‌نظر نمیاد از جای این اتاق خبر داشته باشن.
‫بریم سراغ نقشه‌مون.
‫تا 25 دقیقه‌ی دیگه از الان،
‫یه تیم اسکورت اروپایی با یه هواپیمای ‫مسافربری همراه با دستور واحد از راه می‌رسه.
‫ما ردش رو می‌زنیم و قبل از اینکه ‫به دست فوکوچی برسه نابودش می‌کنیم.
‫با از دست دادن دستور واحد، نقشه‌شون ‫حداقل دو هفته عقب میفته.
‫این زمان کافی برای واحد عملیات ویژه‌ست...
‫تا طرح فوکوچی رو برای دولت‌های ‫سرتاسر دنیا افشاء کنه.
‫به‌عبارتی، بدون اینکه مجبور بشیم با ‫خود فوکوچی مبارزه کنیم، برنده می‌شیم.
‫ولی دشمن سعی نمی‌کنه جلومون رو بگیره؟
‫دقیقاً همین‌طوره.
‫برای همین ما هم از همین برعلیه‌ش استفاده می‌کنیم.
‫جونو.
‫تو حتی بین سگ‌های شکاری هم اعجوبه‌ای.
‫تو به بقیه‌ی اعضای واحد هیچ اعتمادی نداری، ‫و بهشون فقط به چشم یه انسان نگاه می‌کنی.
‫تو یه سگ گمشده‌ای.
‫تو چیزی که برای عضوی از زوال ‫فرشتگان شدن نیازه رو داری.
‫چی گفتین؟
‫من شنیدم یه باند از سارق‌های ‫بانکی رو وادار کردی خودکشی کنن.
‫بیاید یه‌ بازی بکنیم.
‫اون شمشیر رو توی شکم خودتون بزنید.
‫هرکسی که سر شمشیر رو به پشت ‫خودش برسونه، می‌تونه بره.
‫باید بکنم توی شکمم و از کمرم ردش کنم؟
‫بهتر از این نیست که دستگیر و اعدام بشی؟
‫ممنون بابت این صدای بی‌نظیر.
‫جونو، وقتی که زیر بال و پر گرفتمت، ‫عضوی از یه سازمان جنایتکار بودی.
‫همه‌ش برای این روز بود.
‫و؟
‫می‌خواین من چیکار کنم؟
‫می‌خوام اعضای آژانس کارآگاهی رو بکشی.
‫نقشه‌ی گرفتن دستور واحد...
‫یه ضعف اساسی داره.
‫ضعف؟
‫در واقع یه‌چیز دیگه هست که ‫نابودیش از دستور واحد خیلی راحت‌تره.
‫ما فقط باید برم رو بکشیم.
‫برم باید همراه با دستور واحد آورده بشه، تا ‫بتونه به خون‌آشام‌ها دستورات جدید بده.
‫اما برخلاف دستور واحد، سگ‌های ‫شکاری از از برم محافظت نمی‌کنن.
‫بنابراین، در حینی که داریم از انتقال ‫دستور واحد جلوگیری می‌کنیم،
‫هدف اصلیمون رو نابودی برم می‌ذاریم.
‫قطع به یقین در حال حاضر ‫نقشه‌ی آژانس کارآگاهی اینه.
‫هیچ‌وقت هم توی مخیله‌شون نمی‌گنجه ‫سگ‌های شکاری از برم محافظت کنن.
‫پس یعنی دارین لذت شنیدن صدای درد و ناامیدی آژانس رو بهم می‌دین؟
‫متوجه شدم.
‫باشه.
‫مأموریتم رو به عنوان عضوی از زوال فرشتگان می‌پذیرم.
‫مطمئنی؟
‫گفتین از اولش منو با همین هدف به‌کار گرفتین، چطور می‌تونم رد کنم؟
‫خوبه.
‫تصمیمش رو گرفتم که کجا به آژانس حمله می‌کنیم.
‫بیا.
‫اگه آمادگی اینو نداشتی تا با شمشیر بزنی توی ‫شکم خودت، هیچ‌وقت نباید خیال دزدی به‌سرت می‌زد.
‫ازتون ممنونم.
‫وقتی گروگان گرفته شدیم دیگه فکر می‌کردم می‌میرم.
‫افسر، کاری که برام کردین رو فراموش نمی‌کنم... هیچ‌وقت.
‫چرا جونو؟
‫تقصیر خودتون بود، فرمانده.
‫شما این اشتباه رو کردین و بهم ‫لذت محافظت از کسی رو یاد دادین.
‫در مقایسه با اون، صدای زوزه‌های ‫دردناک چیزی بهتر از سکوت نیست.
‫که این‌طور.
‫پس تو هم بهم خیانت می‌کنی؟
آمنوگزن
‫شمشیر آئینی، آمنوگزن!
‫حیف شد جونو.
‫اما اگه تو هم صرفاً یه آزمون دیگه برای منی...
‫فقط باید ازت پیروز بشم!
‫موهبت جونو...
‫تجزیه.
‫اتفاقی که اینجا افتاد رو به ‫معاون فرمانده و تتچو-سان گزارش می‌دم.
‫ ادله‌ی کافی و شهادت خود بنده، ‫برای متقاعد کردنشون باید کفایت کنه.
‫کارتون تمومه.
‫خدانگهدار، فرمانده.
‫این چیه؟
‫نمی‌تونم از فضای بین در رد شم!
‫شکستگی فضایی
‫شکستگی فضایی.
‫فکرش رو بکن که گونه‌ی خودم بهم خیانت ‫کنه و یه خون‌آشام نجاتم بده...
‫خب، جونو...
‫آماده‌ای؟
‫قوی باش.
‫چیزی برای نگرانی وجود نداره.
‫آمنوگزن قویه، اما اثری روی ذرات نداره.
‫اگه نتونم از در رد شم، فقط ‫باید از دریچه‌ی تهویه‌ی هوا رد شم.
چیه...؟
‫جونو.
‫تو قوی‌ هستی.
‫واقعاً فکر کردی قبل از اینکه همه‌ی نقشه‌های واقعیم ‫رو برات روی داریه بریزم، آماده نمی‌اومدم سراغت؟
‫شمشیر شعله‌ها!
‫سوختش هم ساکه‌ی مورد علاقه‌ی فرمانده‌ست.
‫موهبتت بهت این اجازه رو می‌ده تا ‫تبدیل به ذرات گرد و غبار بشی.
‫و بهترین راه برای مقابله با گرد و غبار ‫اینه که جمعشون کنی و آتیششون بزنی.
‫اگه بیشتر از این ذراتم رو آتیش بزنه، ‫نمی‌تونم به فرم انسانی برگردم.
‫باید موهبتم رو غیرفعال کنم و بذارم با شمشیرش منو بزنه...
‫تا بتونم با خونم آتیش رو خاموش کنم و فرار کنم!
‫من از آینده‌های متفاوت با شمشیرم زدمت.
‫تمومه جونو.
‫درسته، کار من تمومه.
‫اما شما...
‫شما هیچ از رنجی که قطعاً سراغتون میاد خبر ندارین.
‫و همین برای من لذت خالصه.
‫حتی توی لحظات پایانیت هم با خودت صادقی.
‫ببرش.
‫فرمانده...
‫یه‌چیزی هست که در موردش اشتباه می‌کنین.
من امروز
‫من امروز از توطئه‌تون باخبر نشدم.
از توطئه‌تون
من امروز
___________
از توطئه‌تون
باخبر نشدم
‫اون تپش قلب اون‌روز تاچیهارا-کون دروغی رو برملا کرد.
‫ولی برای اطمینان کافی نبود.
‫برای همین، محض احتیاط قبل از ‫اومدن به اینجا خودم رو بیمه کردم.
‫این دیگه چی بود؟
‫یه رهبر خون‌آشام؟
‫من فقط این یادداشت رو خوندم و...
‫برام مهم نیست آژانس کارآگاهی مسلح تبه‌کار هست یا نه.
‫کسی که به بی‌گناهی آژانس کارآگاهی ایمان داری، ‫مخفیانه و بدون اینکه دیده بشی دنبالم بیا.
‫نگاه نکردم، ولی یه افسر یه افسر دیگه رو زخمی کرد...
‫و یکیشون...
‫من اون مغزمتفکرم.
‫پس همه‌ی این مدت آژانس کارآگاهی بی‌گناه بود.
‫بعد اون‌وقت همه دارن باهاشون ‫عین تبه‌کارها رفتار می‌کنن.
‫من همه‌ی چیزایی که الان ‫شنیدم رو برای دنیا برملا می‌کنم.
‫این‌طوری آژانس کارآگاهی هم مُبرا می‌شن.
‫من به عدالت ایمان دارم!
‫درسته، عکس!
‫این‌طوری ثابت می‌شه با اون ‫مرد تابوت‌دار همدسته.
‫لعنتی! فلاش زد!
‫آدم جونو؟
‫برام مهم نیست کیه.
‫هرکسی اینجا عکس بگیره، ‫بدون شک دشمنه.
‫فرار کنم؟
‫نمی‌تونم.
‫این اتاق هیچ خروجی‌ای نداره.
‫نزدیک بود.
‫اگه اونجا قایم می‌شدم می‌مردم.
‫به‌محض اینکه پنجره رو ‫شکست از اتاق اومدم بیرون...
‫ولی اینجا دیگه شانسم ته می‌کشه.
‫وقتی در راهرو رو باز کنم...
‫حتماً صداش رو می‌شنوه، ‫بعدم فقط همین یه خروجی هست.
‫اوه نه!
‫داره برمی‌گرده!
‫توی کمد قایم شم؟
‫نمی‌تونم!
‫با شمشیر همه‌ی ‫جاهای مخفی رو می‌زنه.
‫چیکار کنم؟
‫صبر کن...
‫فکر کنم بتونم اونجا مخفی شم.
‫کسی نیست.
‫غیرممکنه.
‫کجا قایم شدی؟
در درگاه آسمان
( بخش )
دوم
قسمت بعدی
پنجاه و شش
قسمت بعدی
پنجاه و شش