‫آماده.
‫بگذار نقره و آهن جوهره‌ت شوند؛
‫بگذار سنگ و دوکِ اعظمِ معاهدات بنیادت شوند.
‫دیواری بَرکِش در مقابل طوفانی که به راه است.
‫دروازه‌های چهار مسیر را ببندید.
‫از تاج‌و‌تخت به پیش آ...
‫و مسیر سه‌راهی منتهی به پادشاهی را دنبال کن.
‫لبریز شو، لبریز شو، لبریز شو، لبریز شو، لبریز شو!
‫پنج مرتبه تکرار کن؛
‫اما هرکدام لبریز شد، نابودش کن.
‫گوش‌ به فرمانم دِه؛
‫اراده‌ام بدنت را خواهد ساخت...
‫و شمشیرت سرنوشت مرا.
‫اگر ندای جام را شنیدی و مطیع اراده و استدلال ‫من هستی، پاسخم را بده!
‫یعنی این واقعاً چیزیه که باید به‌خاطرش ‫خودمون رو تحت فشار بذاریم؟
‫همین چیزی که بهش می‌گن؛ جنگِ جام مقدس...
‫واقعاً داری همچین سوال احمقانه‌ای می‌پرسی...
‫فالدئوس؟
‫نه، آخه...
‫معذرت می‌خوام، پرفسور لانگال.
‫دقیقاً چه‌قدر از جنگِ جام مقدس سر در میاری؟
‫تمام اسنادی که بهم دادن رو جلوجلو خوندم.
‫پس تا الان باید بدونی؛
‫اگه این احتمال وجود داشته باشه که چیزی ‫به اسم «جام مقدس» ظاهر بشه...
‫ماهم باید توش دخیل باشیم.
‫چون این آخرین خواسته‌ی ما جادوگرها...
‫و همین‌طور نقطه‌راهی برای اهداف‌مونه.
‫ولی، واقعاً قراره توی این کشور ظاهر بشه؟
‫سیستم جنگِ جام مقدس توی خاک کشور ژاپن...
‫توسط سه خاندان آینزبرن، ماکیری ‫و آینزبرن ساخته شد، درست می‌گم؟
‫در‌حال‌حاضر چیزی جز یه پیش‌گویی نیست.
‫خطوط انرژی: در گذشته‌هـا خـطـی‌ فـرضـی و مستقیم ‫آثار تاریخی را به‌هم متصل می‌کرد و به‌نوعی با انرژی ‫و پدیده‌های فراطبیعی در ارتباط بود.
‫لُرد ال-مِلوی از برج ساعت ناهنجاری‌ای رو ‫توی خطوط انرژی احساس کرده.
‫ماهم اومدیم که در موردش تحقیق کنیم.
‫درسته.
‫شخصاً ترجیح می‌دم چیزی جز یه شایعه نباشه.
‫هـا؟
‫این دقیقاً خلاف چیزی نیست که یه‌کم پیش گفتید؟
‫در مورد اینکه جام مقدس آخرین خواسته و ‫نقطه‌‌ی راه جادوگرهاست؟
‫آره، درسته.
‫جادوگرهایی که توی جنگِ جام مقدس شرکت می‌کنن ‫غرور تمام خاندان‌شون رو می‌ذارن وسط...
‫و کاتالیزورهایی رو برای احضار ‫ارواح قهرمانان به‌وجود میارن.
‫و پیروزی رو برای نماد جادویی ‫خاندان‌شون تضمین می‌کنن.
‫پس اگه احضار ارواح قهرمانان...
‫اگه احضار خدمتکاران تأیید بشه چی؟
‫بدون داشتن ملزومات جام مقدس ‫نمی‌تونی هیچ خدمتکاری رو احضار کنی.
‫به‌هرحال...
‫اون‌ها قهرمان‌های واقعی‌ای هستن که ‫توی تاریخ بشریت حک شدن.
‫موفق شدم!
‫جواب بده؛
‫تو اون جادوگر گستاخی هستی که می‌خواد ‫به عظمت پادشاه چنگ بزنه؟
‫درسته. من اربابتمـ ـ
‫چی شد؟
‫دلقکِ دربار بودی؟
‫اگه اینطوره که، باید با یه فریاد ‫لذت‌بخش‌تر سرگرمم کنی.
‫چـ ـ چه اتفاقی...
‫با کمال احترام...
‫لطفاً درخواست عاجزانه‌ این بنده‌ی حقیر ‫برای حضور در پیشگاه چنین پادشاه بزرگی رو بپذیرید.
‫خیلی‌خب؛
‫اجازه داری که شاهد عظمتم باشی.
‫واقعاً سپاسگزارم.
‫تو کی هستی؟
‫چطوری از محدوده‌ی حصارم رد شدی-
‫خوب کردی که نذاشتی خون یه ‫بی‌اصل‌و‌نسب در حضورم ریخته شه.
‫هرچند که، بوی تعفن گوشت بی‌ارزشش به مشامم رسید.
‫اگر توجیهی داری، می‌شنوم.
‫حس می‌کنم این شخص لایق قضاوت ‫چنین پادشاه بزرگی نیست...
‫پس من این اجازه رو به خودم دادم تا کسی‌ که ‫کلید خزانه‌ رو دزدید مجازات کنم.
‫این کلید؟
‫مسخره‌ست.
‫درسته؛ خودم ساختمش، ولی انداختمش دور. ‫دلیلی برای استفاده ازش نداشتم.
‫اگه خواسته‌ی پادشاه اینه...
‫لطفاً از اینجا برو.
‫اگه بری، از زندگیت می‌گذرم.
‫واژه‌ای کهن در انگلیسی ساکسونی ‫که به معنای شعله‌ی آتش است.
‫همه رو ببلع، بالوِیم!
‫شوخیت گرفته!
‫برای دیدن چنین نمایش کریهی ‫از حضورتون پوزش می‌طلبم.
‫خوب خطوط انرژی این خاک رو به‌کار گرفتی.
‫در غیاب من خانواده‌ت به اینجا حکمرانی می‌کردن؟
‫چنین گستاخی‌ای نمی‌کنم. ‫ما به این خاک حکومت نمی‌کنیم، درش زندگی می‌کنیم.
‫همون‌طور که احتمالاً حدس زدید؛
‫زمانی که مردم قبیله‌ی من زمین‌ اسنوفیلد ‫رو ترک کنن، چیزی جز انسان‌های عادی نخواهند بود.
‫یه بی‌اصل‌و‌نسب همیشه همینه که هست؛
‫جادو داشتن یا نداشتن‌شون چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫پس دوباره ازت می‌پرسم؛
‫تو اون جادوگر گستاخی هستی که...
‫می‌خواد به عظمت پادشاه چنگ بزنه؟
‫AnimeList Translation Team
‫Presents
‫ برای همینه که دلم می‌خواد شرکت کنم، پروفسور!
‫منم می‌خوام بخشی از این جنگِ جام مقدسی ‫که قراره توی آمریکا شروع بشه باشم!
‫لعنتی.
‫می‌دونستی...
‫اگه می‌خواستم با یه کلمه توصیفت کنم، ‫اون یه کلمه «کودن» بود.
‫بیخیال!
‫حداقل از دوتا کلمه استفاده کن!
‫«کودنِ احمق».
‫التماست می‌کنم، پروفسور ال-ملوی-
‫نه، بزرگ‌ترین مربی برج ساعت...
‫یکی از القاب وِیوِر در دنیای فیت
‫ستاره‌ی بزرگ بیگ بنِ لندن!
‫لعنت به این لقب مسخره‌ت!
‫نه‌تنها یه کودن احمقی، بلکه گستاخم هستی!
‫اصلاً چطور از این قضیه باخبر شدی؟
‫نمی‌گم که جز اسناد طبقه‌بندی شده‌ست،
‫ولی چیزی هم نیست که ‫یه جوجه‌ای مثل تو ازش خبر داشته-
‫نه وایسا؛
‫لازم نیست بهم بگی.
‫اون جلسه‌ای که دیروز با افسرها توی ‫تالار سخنرانی زیرزمینی داشتی؛
‫موندم الان درگیر تحقیقات شدن یا نه.
‫آقای لانگال همون خیمه‌شب‌باز معروف-
‫گفتم که لازم نکرده بهم بگی!
‫اون جلسه فوق محرمانه بود!
‫اونجا با چندتا حصار احاطه شده بود!
‫خـ ـ خودمم عذاب وجدان گرفتم...
‫ولی خیلی کنجکاو بودم!
‫آخ!
‫هیچ‌جوره نمی‌شه باهات سر کرد.
‫وانمود می‌کنم هیچ‌کدوم از حرف‌هاتو نشنیدم.
‫بیشتر از این زندگی‌مو به‌هم نریز.
‫مشکلی نیست!
‫قسم می‌خورم دیگه تو دست‌و‌پات نباشم، پروفسور!
‫ولی برای احضار قهرمان به یه وسیله نیاز دارم، درسته؟
‫از کجا یکی‌شو جور کنم؟
‫اگه تابلوی ناپلئون رو داشتم، می‌تونستم احضارش کنم؟
‫اگه من ناپلئون بودم...
‫قبل از اینکه باهات وارد قرارداد بشم تیربارونت می‌کردم.
‫هفت ارواح قهرمانی که احضار می‌شن ‫به عنوان خدمتکار در این دنیا تجسم پیدا می‌کنن.
‫جادوگرهای احضارکننده ارباب اون‌ها می‌شن ‫و خدمتکارها تا سرحد مرگ در جستجوی...
‫جام مقدس، مبارزه می‌کنن.
‫جنگِ جام مقدس این‌طوریه.
‫روح خدمتکارهای شکست‌خورده در این بازی مرگ...
‫درون پوسته‌ای ریخته می‌شن که ‫در نهایت به جام مقدس تبدیل می‌شه،
‫و زمانی که لبریز شد، ‫مرحله‌ی مهیا کردن آرزو تکمیل می‌شه.
‫درسته؟
‫اگه حرف‌های اون لُردی که واقعاً ‫تجربه‌ش کرده درست باشه، آره.
‫یا شایدم گروهی از جادوگرها باشن که دارن ‫از پشت پرده قضیه رو کنترل می‌کنن،
‫و اون‌قدری بزرگن که افسار کل ‫شهر اسنوفیلد رو به‌دست بگیرن.
‫امکان نداره!
‫دارم در مورد احتمالات حرف می‌زنم.
‫شنیدم اون سه خاندانی که بهش اشاره کردم ‫هرکاری کردن تا جام رو تصاحب کنن...
‫ریشه در دنیای ناسو (خالق سری فیت) مکانی متافیزیکی‌ست ‫که به‌‌عنوان نیروی مافوق، در رأس تمامی نظریه‌های این دنیا ‫قرار دارد و همین‌طور منبع تمامی پدیده‌های آن است.
‫که بتونن به ریشه برسن.
‫هدف والای جادوگرها، درسته؟
‫بالفرض که اگه جام مقدس تو این خاک مجسم شه...
‫حقیقتاً که یه کثافت‌کاری آزاردهنده می‌شه.
‫باتوجه به اینکه این کشور...
‫هنوز تاریخ ناچیزی داره و حالا می‌خوان ‫نه‌تنها برج ساعت رو پس بزنن، بلکه تصاحبشم کنن.
‫فِلات...
‫از جام مقدس چی می‌خوای؟
‫نمی‌تونم باور کنم تو از اون دسته جادوگرهایی باشی ‫که به‌دنبال پیدا کردن ریشه‌ی جادوگری هستن.
‫چون دلم می‌خواد ببینمش!
‫چی؟
‫آخه، این جام مقدس که می‌گن ‫خیلی‌خیلی خفن به‌نظر می‌رسه!
‫اگه واقعاً وجود داره، ‫خودتم دلت نمی‌خواد ببینی چه شکلیه؟
‫هیچ می‌دونی توی درگیری بین دوتا جادوگر ‫دقیقاً چه اتفاق‌هایی میفته؟
‫شاید با شرایط دردناکی بدتر از مرگ مواجه شی؛
‫و بدون اینکه دستاوردی داشته باشی ‫به وحشتناک‌ترین شکل ممکن بکشنت.
‫ولی همه بازم می‌رن دنبالش حتی اگه مجبور ‫باشن برای چنین سرنوشتی آماده شن، مگه‌ نه؟
‫همینه که باعث می‌شه بیشتر دلم بخواد ببینمش!
‫پس، عقیده‌ت اینه که می‌تونی جون حریفتو ‫فقط برای همین موضوع بگیری؟
‫راهی برای بردن بدون کشتار وجود نداره؟ ‫مثلاً، یه دست شطرنجی چیزی؟
‫اوه، چه ایده‌ی نابی بشه!
‫البته اگه جادوگری که باهاش روبه‌رو می‌شی ‫قهرمان شطرنج جهان باشه، شاید باهات موافقت کنه.
‫انگار مشکل بزرگیه، نه؟
‫واقعاً، واقعاً دلم می‌خواد بقیه‌ی قهرمان‌ها رو هم ببینم!
‫و اگه بتونم، دلم می‌خواد باهاشون دوستم بشم!
‫اگه...
‫اگه بتونم کاری کنم تمام هفت‌تا قهرمان باهام دوست شن...
‫اون‌طوری، دیگه حتی تسلط به دنیا هم یه رویا نیست!
‫پروفسور؟
‫ای خدا...
‫پروفسور بدجور عصبانی بود.
‫اوه، خوش‌موقع اومدی!
‫این بسته برای پروفسور کلاس شما اومده.
‫می‌تونی برسونی به دستش؟
‫اوه، باشه!
‫ا-این که...
‫چی شد؟
‫پروفسور!
‫ا-این بسته... برای...
‫برای من...
‫اوه، اون...
‫می‌خوایش؟
‫اگه می‌خوایش، می‌تونی برش داری.
‫من نیازی بهش ندارم.
‫خیلی ازتون ممنونم!
‫واقعاً...
‫واقعاً از ته دل ازتون ممنونم!
‫از اینکه شاگرد شما بودم...
‫خیلی خوشحالم!
‫چه‌قدر راحت حواسش پرت می‌شه.
‫ولی...
‫اگه اون باعث بشه جنگِ جام مقدس رو ‫فراموش کنه، هیچ مشکلی نیست.
‫فرض اینکه بقیه‌ی خدمتکارها ‫برای تسخیر جهان زیردست اون خدمت کنن...
‫بااین‌حال، توی کشوری که با مکان ‫تعیین‌شده فرق داره،
‫یعنی چه‌جور قهرمانی احضار می‌شه؟
‫آره. قطعاً غیرقابل پیش‌بینیه.
‫اساسین به‌کنار، پنج‌تای دیگه ‫همه‌شون به احضارکننده بستگی دارن.
‫هوی، به‌جز اساسین شش‌تای دیگه هستن!
‫خدمتکارها هفت نفر بودن، فهمیدی؟
‫این‌قدر چرند نگو!
‫نه.
‫سرجمع شش‌تا می‌شن...
‫جناب لانگال.
‫چـی؟
‫قوانین جنگِ جام مقدس توی ژاپن ‫قطعاً هفت‌تا کلاس داشت.
‫هرچند؛ توی این شهر، شش‌تا داریم.
‫کلاس سِیبِر، که گفته می‌شه ‫قوی‌ترین کلاس بین بقیه‌ست...
‫توی این جنگِ جام مقدس جعلی جایی نداره.
‫سیستمی که اون سه خاندان ‫به‌وجود آوردن واقعاً باشکوه بود!
‫می‌خواستم با یه کپی بی‌نقص از اون شروع کنم...
‫اما سومین جنگِ جام مقدسی که به‌عنوان ‫مرجع در نظر گرفتم خودش درگیر مشکلات زیادی بود.
‫واقعاً نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫تو...
‫فالدئوس نیستی، درسته؟
‫چرا، خودِ فالدئوسم.
‫ولی، هیچ‌وقت جز اون اسم چیز دیگه‌ای نشونت ندادم.
‫تا همین امروز چیزهای زیادی یادم دادی.
‫به‌همین خاطر، اول باید ازت تشکر کنم.
‫گفتی تاریخ این کشور هنوز ناچیزه.
‫همین باعث می‌شه بیشتر به یاد بمونه، پیری.
‫چــی؟
‫یه ملت جوون رو دست‌کم نگیر.
‫منو دست‌کم نگیر، جوونک!
‫دست‌کم نگرفتمت.
‫برای همین، با هرچی در توانمه میام سراغت!
‫این یکی بیشتر تردستیه...
‫نه جادوگری.
‫ما اساساً یه گروه از جادوگرها نیستیم.
‫صرفاً کارمندهای دولتی‌ای هستیم ‫که می‌تونن برای همون کشوری...
‫که بهش می‌گی «ناچیز» از جادو استفاده کنن.
‫امکان نداره که آمریکا تونسته-
‫ممنون بابت این رقص مضحک.
‫الان یه ۳۰ سالی جوون‌تر به‌نظر میای...
‫جناب لانگال.
‫عجیبه.
‫جستر-ساما؟
‫شنیدم تمام قهرمان‌های کلاس اساسین ‫یه نقاب اسکلت سفید دارن.
‫جنابعالی؛
‫کسی هستی که برای به‌دست آوردن ‫جام مقدس من رو احضار کرده؟
‫آره، درسته!
‫سرشار از خشمه...
‫من اربابتمـ ـ
‫زابانیا
‫خدای ما...
‫جامی به‌دست نمی‌گیره.
‫زابانیا!
‫جادوگرهای مرتد...
‫نابود می‌شن.
‫هیچ‌چیز غیرعادی‌ای این اطراف وجود نداره.
‫خسته نباشید.
‫خب، شما بچه‌های چیز زیادی در مورد جادوگرها نمی‌دونید، ‫پس بذارید یه توضیح مختصر بدم.
‫البته که، اون‌ها هم مثل بقیه ‫خون‌ریزی می‌کنن و می‌میرن...
‫و اکثر حالات حملات فیزیکی روشون جواب می‌ده.
‫مهم نیست یه جادو چه‌قدر قدرتمند باشه، ‫بازم نمی‌تونه جلوی شلیک اسلحه‌ی ضدتانک رو بگیره.
‫تنها موردی که استثناست می‌شه این دوست‌مون ‫که از اولشم اینجا نبود.
‫چی...
‫بدن مصنوعی. یا بهتره بگم؛ یه عروسک.
‫هرچی نباشه جناب لانگال بازرس محتاطیه.
‫مطمئنم خود واقعیش الان توی کارگاهش سکته رو زده.
‫پس، معنیش این نیست که اون ‫تمام مکالمات‌مون رو شنیده؟
‫مشکلی نیست. همه‌ش جزئی از نقشه بوده.
‫هــا؟
‫عمداً همچین سخنرانی قبل از مرگی تحویلش دادم...
‫چون می‌خواستم مطمئن شم ‫با انجمن جادوگرها مطرحش می‌کنه.
‫این روش ما برای معرفی کردن ‫خودمون به جادوگرها؛
‫و همین‌طور هشداری می‌شه...
‫که از الان جنگِ جام مقدس جعلی...
‫شروع شده.
‫ما به‌دنبال جام مقدس نیستیم.
‫ما فقط می‌خوایم اون جادوگرهایی که...
‫اسنوفیلد رو به‌عنوان محل جنگِ جعلی جام‌ مقدس‌شون ‫انتخاب کردن و این خاک رو نابود کردن، از اینجا بیرون کنیم.
‫این تنها خواسته‌ صادقانه‌ی ماست.
‫تینه، بودی؟
‫بی‌ارزشه.
‫هرکسی که می‌خواد روی این زمین ایستاده باشه، ‫در نهایت تمام این جهان بخشی از باغچه‌ی من می‌شه.
‫معمولاً خیلی بهشون بها نمی‌دم...
‫اما اگه بخوان غنایمم رو به تاراج ببرن داستان عوض می‌شه.
‫قبیله‌ی من هزار سال گذشته رو ‫درحال هم‌زیستی با این خاک بوده.
‫ولی از زمانی که بخشی از دولت ‫با اون گروه به‌اصطلاح «جادوگران» همکاری کرد،
‫طی ۷۰ سال اینجا رو تسخیر کردن.
‫این‌ها اعضای سازمانی هستن که ‫این شهر برای مبارزه با اون‌ها تشکیل داده.
‫من دنباله‌روی مسیر پدرم شدم...
‫و به‌عنوان نماینده‌ای برای این جنگ انتخاب شدم.
‫می‌بینم که به‌دنبال قرض گرفتن قدرتم...
‫با ذره‌ای باور و اعتقاد داری ‫به‌سمت این جنگ قدم برمی‌داری.
‫بااین‌حال، این‌ کارها چیزی جز تقلید نیستن.
‫جمعیتی هم که اینجا جمع‌ کردی چیز چشم‌گیری نیستن.
‫تا زمانی که دشمنی درخور توجه ‫تمام‌و‌کمال من پا به صحنه نذاره،
‫وقتم رو به‌شکل دیگه‌ای صرف می‌کنم.
‫خب، فالدئوس تا الان باید خبردارشون کرده باشه.
‫خیلی‌زود، جام مقدس طلسم‌های فرمان ‫رو به شش جادوگر اهدا می‌کنه؛
‫و وقتی این اتفاق بیفته، ‫یکیش هم روی دست من ظاهر می‌شه.
‫درسته.
‫موفق شدیم یادگار مقدسی که درواقع ‫از جنس خود نوبِل فانتازمه رو آماده کنیم.
‫نوبل فانتازم تکنیک و اسلحه‌ی نهایی ‫خدمتکارها (سرونـت) در دنـیـای فــیــت ‫محسوب می‌شود.
‫درسته.
‫اون‌ها گفتن عمل‌کرد سیستم تولید مثل ‫تسوباکی هم هیچ مشکلی نداره.
‫خیلی خوش‌شانسیم.
‫هنوزم باورم نمی‌شه؛
‫که فالدئوس-سان جاسوس بوده باشه...
‫ولی حقیقت داره. ‫و قطعاً یکی از مأمورهای دوجانبه‌مون هم نیست.
‫پروفسور لانگال، نمی‌تونی فکری به‌حال این عروسک کنی؟
‫همه بهتون زل زدن.
‫خودمم خجالت می‌کشم به‌شکل چنین ‫عروسک بی‌کیفیتی اینور و اونور پرسه بزنم!
‫ولی، شاید فالدئوس روی بقیه‌شونم چیزی کار گذاشته باشه!
‫الان وقت این رو ندارم که به فکر ریخت‌و‌قیافه باشم!
‫اوه؟
‫جناب لانگال، امری داشتید؟
‫توی همچین زمانی هم به فکر ‫سخنرانی‌های همیشگیت هستی؟
‫الحق که با ترس آشنا نیستی، لُرد.
‫توی چنین پرونده‌ای کار زیادی ازم ساخته نیست.
‫حقیقت اینه سعی دارم با حفظ ‫روتین همیشگیم خودمو سرپا نگه دارم.
‫داری خودت رو بی‌اعتبار می‌کنی.
‫مطمئنم که می‌خوای قبل از ‫هرکس دیگه‌ای پات به اونجا برسه.
‫طبق تجربه‌م، تنها کاری که ازم بر میاد ‫اینه که وضعیت رو به‌دقت بررسی کنم.
‫نظرت رو می‌خوام چون می‌دونم ‫وضعیت رو در مورد اهداف‌شون...
‫محتاطانه بررسی می‌کنی.
‫یه‌جای دیگه صحبت‌مون رو ادامه بدیم.
‫ولی لُرد...
‫می‌گی می‌خوای وضعیت رو با دقت بررسی کنی، ‫اما خودت یه‌پا روباه مکّاری.
‫در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫نیازی نیست خودت رو به اون راه بزنی.
‫از قبل شاگردت رو فرستادی اونجا، مگه نه؟
‫شاگرد؟
‫درسته.
‫یکی از اعضای انجمن که دیروز به محل رسیده بود ‫گفت شاگردت رو توی شهر دیده.
‫لُرد؟
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد...
‫یا خارج از شبکه‌ی مخابراتی-
‫بله، بفرمائید-
‫منم! یه موضوعی هست ‫که می‌خوام همین الان بررسی کنی!
‫سابقه‌ی دانش‌آموزی که به کشور وارد یا ازش خارج شده!
‫می‌تونی ببینی فلات اسکاردوس از کشور رفته بیرون؟
‫فلات اسکاردوس-سان سه روز پیش ‫سوار یه هواپیما به مقصد آمریکا شده.
‫دلیل سفر هم گردشگری و ...
‫«ازت ممنونم، پروفسور! ‫به‌سلامتی ستاره‌ی لندن!»
‫موندم معنیش چیه.
‫بسه، به اندازه‌ی کافی شنیدم.
‫خیل ممنونم.
‫لعنتی!
‫اوه، خدا رو شکر که همچین پرفسوری گیرم اومد!
‫برخلاف تمام حرف‌هاش...
‫همچین یادگار مقدس خفنی رو برام آماده کرده بود!
‫پس می‌گی شاگردت سرخود پا شده رفته آمریکا؟
‫اون‌هم به هوای اینکه اسباب‌بازی‌ای که ‫براش به‌عنوان جایزه‌ی مسابقه برده بودی...
‫یادگار مقدس یه قهرمان بوده؟
‫این‌طور به‌نظر می‌رسه.
‫ولی از کجا در مورد اسنوفیلد باخبر شد؟
‫اون‌روز دم تالار سخنرانی زیرزمینی که ‫توش جلسه‌ی محرمانه داشتیم فال‌گوش ایستاده بود.
‫حتماً شوخی می‌کنی، لُرد.
‫چندتا حصار جادویی برای اون جلسه برپا شده بود.
‫باید جادوگر فوق‌العاده خبره‌ای باشی، ‫یا حداقل توی سطح غرور باشی تا-
‫غرور یا قانون سومین سطح جادوگری در ‫انجمن برج ساعت محسوب می‌شود.
‫دقیقاً. چیزی که بیشتر اوضاع رو به‌هم ریخته ‫اینه که اون جادوگر؛ فلات اسکاردوس...
‫عین آب خوردن می‌تونه از چنین حصاری بگذره.
‫یعنی هروقت ازش استفاده کنم ناپدید می‌شه؟
‫از انرژی جادویی منم برای تغذیه کردن استفاده نمی‌کنه.
‫نکنه مستقیم به مدار جادوییم وصله؟
‫مدار جادو؛ سیستـمـی شـبـه‌عــصبـی است ‫که در بدن انسـان پخش و یـکـی از مـوارد ‫واجد شرایط جادوگر بودن می‌باشد.
‫سه‌تا رشته، که هر کدوم از اون‌یکی جداست...
‫اوه، پس آخرشم ناپدید می‌شه.
‫خــب! سعی می‌کنم به‌هر قیمتی شده ‫از طلسم‌های فرمان استفاده نکنم!
‫جنابعالی؛
‫اربابی هستی که من رو احضار کرده؟
‫جـ ـ جانم؟
‫فرض رو بر این بگیرم که جوابت مثبت بود؟
‫در این صورت...
‫قرارداد بسته شد.
‫بیا مثل دوستانی که به‌دنبال جام مقدس هستن، ‫اوقات خوشی رو در کنار هم سپری کنیم.
‫بذار ببینم.
‫چی شد...
‫من رو تو همچین مکان عمومی ‫و اون هم بدون محراب احضار کردی؟
‫نه، صبر کن؛
‫اینکه هیچ محرابی در کار نیست یعنی...
‫تو هم هیچ طلسمی اجرا نکردی؟
‫ببخشید.
‫داشتم با جریان‌های جادویی و این‌ها سروکله می‌زدم...
‫و یه‌جورایی به تو وصل شدم!
‫مشکلی نیست.
‫این فقط نشون می‌ده که جادوگر رده‌بالایی هستی.
‫می‌گم...
‫اگه می‌شه اسمتو بهم می‌گی؟
‫هوی تو!
‫هـا؟
‫بالاخره خودتو نشون دادی!
‫هــا؟
‫چی واسه خودت بلغور می‌کنی؟
‫اوه، عــا، عــه... چیزه اشتباه شده!
‫شوکه شدی؟
‫عــه؟
‫مـ ـ مـ ـ مـ ـ می‌گم...
‫فقط می‌خواستم قبل از اینکه ‫خودم رو معرفی کنم با شخصیتم آشنا شی.
‫خب، می‌رم سر اصل مطلب؛
‫نام حقیقی من...
‫صادقانه بگم...
‫خودم هم نمی‌دونم چیه.
‫وایسا بینم!
‫کسانی که نام حقیقی من رو می‌دونن، ‫خودِ واقعیم، البته نه افسانه‌ام...
‫و کسی که جلوی جنایاتم رو گرفت هستن.
‫هرچند...
‫نامی وجود داره که مردم با اون می‌شناسنم.
‫نامی ادبی که ظاهراً موقع ‫امضای نامه‌هام ازش استفاده می‌کردم.
‫که بهش می‌گن...
‫جکِ قاتل.
‫پس، داری می‌گی چون شخص خاصی نبودی؛
‫قدرت اینو داری که به هرکسی تبدیل شی؟
‫کلاست چیه؟
‫اساسین؟
‫اوه، ببخشید؛
‫کلاسم برزرکر ـه.
‫عـــــــه؟
‫من افسانه‌ای بودم که به‌عنوان نماد دیوانگی خلق شد.
‫و این‌هم تنها کلاسیه که با ‫طرز فکر دیوانه‌وارم هم‌خونی داره.
‫پس درواقع، منفی در منفی می‌شه مثبت!
‫می‌گم...
‫اگه بتونی جام مقدس رو به‌دست بیاری چه آرزویی داری؟
‫بهم نخند، ولی...
‫من چه جایگاهی توی جهان دارم؟
‫این تمام چیزیه که می‌خوام بدونم.
‫چه جایگاهی داری...
‫من افسانه‌ای هستم که توی لندن شکل گرفته...
‫و موجودیتی دارم که براساس ‫داستان و فرضیه‌ها شکل می‌گیره.
‫چنین چیزی؛ برای من، خیلی‌خیلی ترسناکه.
‫از اونجایی که بدن فیزیکی داری ‫شاید این موضوع رو درک نکنی که داشتن...
‫یک نام و گذشته‌ای ‫که به‌ یاد داشته باشی، چه حسی داره.
‫وقتی فهمیدی واقعاً کی بودی چیکار می‌کنی؟
‫معمولاً، خاطرات تجسم رو نمی‌شه به ‫سریر برگردوند، اما اسنادش باقی می‌مونن.
‫ســریــر؛ واژه مختصر ســریــر قــهـرمانان است. مکانی خارج ‫از بعد زمان و مکان که ارواح قهرمانان در آن حضور دارند.
‫اگه واقعاً بتونم بفهمم چه‌کسی بودم،
‫شاید موفق بشم در تجسم بعدیم ‫به شکل واقعیم دست پیدا کنم.
‫این‌طوری که بیشتر شبیه ‫کسی می‌شی که هویتی نداره.
‫معمولاً کسی بهت نمی‌گه اصلاً توی باغ نیستی؟
‫اتفاقاً خیلی می‌گن!
‫دستت درد نکنه!
‫ازت تعریف نکردم.
‫خب، بذار بگیم این چیز خوبیه.
‫به‌هرحال بعید می‌دونم بازم چنین مکالمه‌ای داشته باشیم.
‫ولی من آدم‌هایی مثل تو رو دوست دارم.
‫موجودات مرموزی که هویت‌شون مشخص نیست!
‫جــانــم؟
‫آخه، خیلی خفن به‌نظر می‌رسه!
‫خوشحالم که فعلاً آدم خوبی به‌نظر می‌رسی!
‫ای ارباب...
‫با قدرت من...
‫می‌تونیم به هر مکانی که بخوای نفوذ کنیم!
‫اگه بخوای ممکنه بتونیم مستقیماً ‫ارباب دشمن رو هم نابود کنیم!
‫خب، حالا دستور چیه؟
‫فعلا که هوا عالیه، پس بیا حموم آفتاب بگیریم!
‫عجب صفایی داره!
‫چــی...
‫اوه، حسابی شوکه شدم!
‫جام مقدس یکی از اون یه‌دنده‌هاشو فرستاده سراغم.
‫آه، فکر نمی‌کردم هنوزم ذره‌ای انسانیت ‫یا چنین احساساتی، تو وجودم مونده باشه!
‫چه‌قدر زیبا.
‫زیبا؟ قابل تحسین؟ فریبنده؟ ‫چشم‌نواز؟ شایدم ناز؟
‫اوه، بد شد. زمان زیادی داشتم.
‫اگه اون موقع می‌تونستم شعر بگم...
‫باز هم نمی‌تونستم کلمه‌ای ‫برای وصف این اعتقاد راسخش پیدا کنم!
‫هرچند...
‫رها کردن چندین نوبِل فانتازم وحشتناک به این شکل...
‫اون‌ هم پشت‌سرهم و بدون هیچ تردیدی...
‫اگه یه جادوگر با مقدار انرژی معمولی بود ‫همون اول قدرتش ته می‌کشید و می‌مرد.
‫مثل اینکه این دنیا هنوزم می‌تونه سرگرمم کنه.
‫اون اساسینِ زیبا؛
‫و اعتقاد راسخش!
‫مگه می‌شه بدون دونستن اسمش ‫بذارم از دستم در بره؟
‫محاله!
‫کی جرأت داره همچین کار احمقانه‌ای کنه؟
‫باید بهش یه اسم بدم!
‫به اون صورت زیبا، روحش، قدرتش و ایمانش...
‫بی‌حرمت، فاسد، خوار، بی‌بندوبار و خردت می‌کنم!
‫چه لذتی بالاتر از این وجود داره؟
‫قطعاً خوش می‌گذره!
‫چه زودگذره، چه‌قدر هم زیباست!
‫کاری می‌کنم اون خدمتکار زیبا ‫جلوم زانو بزنه، ایمانش رو خرد می‌کنم...
‫و تمام عصاره‌ی قدرتش رو می‌کشم بیرون! ‫اون موقع چه چهره‌ای نشونم می‌ده؟
‫مثل اینکه، پادشاهِ قهرمانان احضار شده.
‫بله. همین الان گزارشی به‌دستم رسید ‫که نشون می‌ده خدمتکارِ تینه چِلک شده.
‫برای خانواده‌ی کوروئوکا که قرار بود ‫باهاشون متحد بشیم چه اتفاقی افتاد؟
‫در اون مورد؛ همون موقعی که اعلام کردیم ‫ارتباطمون باهاشون قطع شد.
‫در مورد بقیه‌ی ارباب‌ها، ‫می‌تونیم تأیید کنیم جادوگرهای زیادی وارد شهر شدن.
‫ولی نمی‌شه تأیید کرد که کدوم‌شون ‫طلسم‌های فرمان رو در اختیار دارن.
‫که‌اینطور.
‫سیستم نظارتی این شهر ‫از چیزی که انتظار داشتم بی‌فایده‌تره.
‫هرچند، یه جادوگر بود که با اعتمادبه‌نفس کامل ‫تو روز روشن توی پارک مرکزی...
‫به طلسم فرمان روی دستش خیره شده بود.
‫بعد از اینکه شخصی که به‌نظر می‌رسه ‫خدمتکارش با پوشش مبدل بوده رو دید...
‫در حال حمام آفتاب گرفتن مشاهده شد.
‫از طرفی، ردیابی که روش گذاشتیم ‫به‌راحتی از کار افتاده بود؛
‫پس به‌نظر می‌رسه با یه جادوگر خبره طرفیم.
‫داریم در مورد اصل‌و‌نسبش تحقیق می‌کنیم.
‫با توجه به وضعیت، مطمئنم که ‫اون‌ها هم محتاطانه با این قضیه برخورد می‌کنن.
‫اون فضول‌های دولتی خوب بلدن ‫چطوری الم‌شنگه به‌پا کنن.
‫مشکلی نیست.
‫درهرصورت، پادشاهِ قهرمانان بزرگ‌ترین مشکل‌مونه.
‫تا زمانی که بتونیم با اون کنار بیایم ‫مشکل دیگه‌ای نداریم.
‫خبرشون کن.
‫وای!
‫ممنونم بابا، مامان!
‫چیزی نیست، تسوباکی.
‫واقعاً تلاشتو کردی.
‫درسته.
‫تو بزرگ‌ترین گنجینه‌ی مایی.
‫ممنونم!
‫تو کسی هستی که ‫بابا و مامان رو آورد اینجا، درسته؟
‫منم.
‫یــــو!
‫احوال‌محوالت، دادا؟
‫تویی کَستِر؟
‫چی می‌خوای؟
‫«چی می‌خوای» تحویلم نده، پسر!
‫هی، همین الان یه‌سری چیزمیز تو تلویزیون دیدم!
‫شنیدم یه دافِ مشتی تو این کشور هست ‫که اگه بخوای بزنیش زمین باید میلیونی خرج کنی، راسته؟
‫اگه‌ هم باشه، که چی؟
‫می‌شه بی‌زحمت یه‌ توک‌پا بفرستیش اینور، داداش؟
‫اوه، اشتباه برداشت نکنیا، باشه؟
‫نمی‌خوام با پول بخرمش.
‫یه غذای اساسی براش درست می‌کنم ‫و سعی می‌کنم مرد و مردونه دلشو ببرم.
‫یادم نمیاد هیچ‌وقت داداشت بوده باشم.
‫جـــانـــم؟
‫نمی‌ذارم یادت بره از پیک هم نوش زدیم...
‫و باهم پیمان برادری بستیم!
‫تو به‌عنوان یه روحِ قهرمان، ‫با منِ ارباب قرارداد بستی؛
‫نه کم‌تر، نه بیشتر.
‫انگار دوزاریت کجه!
‫کارِ داداشت قهرمان ساختنه.
‫خودم هیچ‌وقت قهرمان نبودم.
‫ولی اگه هم مثل یه قهرمان ‫ازم تعریف کنی به جایی نمی‌خوره!
‫می‌تونی صدام کنی «خانوم‌کُش فوق‌العاده‌ای ‫که با زن‌های زیادی تو تمومِ دنیا خوابیده...
‫از جاده ابریشمش بگیر تا خود قطب جنوب»!
‫همچین حکایتی مال تو نیست.
‫زود باش برگرد سر کارت.
‫خدا! بازم می‌خوای ببندیم به همون کار؟
‫من که از جام مقدس چیزی جز ‫غذای لذیذ و زن‌های مشتی نمی‌خوام.
‫اون به کنار...
‫می‌خوام ببینم چه داستانی از بچه‌مچه‌هایی ‫که پریدن تو قطار این جنگ در میاد...
‫و چه پایانی در انتظارشونه!
‫تمومِ چیزی که می‌خوام همینه!
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫اینطوری پیش‌ بره، قبل اینکه ‫پایانشو ببینم از خرحمالی کردن می‌میرم!
‫برات زن و غذا هم می‌فرستم.
‫پس زود باش و برگرد سراغ کار تصعیدت.
‫اول از همه، اگه می‌خوای کپی بسازی، ‫شنیدم افراد بهتر از منم برای این کار هستن!
‫کپی‌های معمولی کاری از پیش نمی‌برن.
‫باید بتونه از اصلش هم فراتر بره تا توان ‫مقابله با خزانه‌ی پادشاهِ قهرمانان رو داشته باشه.
‫هـــاه، اگه این‌طوره...
‫کاش الکی برات قُپی نمیومدم که کارم ‫از اصلِ جنسم بهتره!
‫اشتباه برداشت نکن.
‫تو رو به‌خاطر این حکایت بی‌دروپیکرت انتخاب نکردم.
‫صرفاً نتیجه گرفتم که تو قدرت کافی...
‫گرفتن یه افسانه، حالا هرچه‌قدر هم کامل، ‫بازنویسی و تبدیل کردنش به واقعیت رو داری.
‫خوش ندارم چنین تعریف‌هایی رو ‫از مرد جماعت بشنوم!
‫ولی باید بدیم این حرفاتو قاب بگیرن! ‫برای گپ تو تختِ‌خواب عالین!
‫اوه، هروقت دادی قابش بگیرن ‫بیارش پیش خودم.
‫بیشتر از افسانه ساختن، تخصص داداشت ‫توی تحویل گرفتن نوشته‌های دوزاری-
‫پادشاهِ قهرمانان، گیلگمش...
‫شنیدم مشکل‌سازترین نوبِل فانتزم‌هاش ‫شمشیرِ بی‌نام و گنجینه‌ی ابدیش هستن.
‫ایجاد یه نقطه‌ضعف لحظه‌ای به‌هر طریقی ‫اون‌ هم درست قبل از کشیدن شمشیرش...
‫تنها راهیه که می‌شه جلوش رو گرفت.
‫ولی داریم می‌ریم سراغ روحِ یه قهرمان؛
‫بدون داشتن نوبِل فانتازم؛ تجسم افسانه‌های بزرگ ‫حتی نمی‌تونیم روش یه خط بندازیم.
‫بااین‌حال، چی‌ می‌شه اگه بدن یه انسان ‫بتونه بهتر از اصلِ کاری از نوبِل فانتازم استفاده کنه؟
‫و چی می‌شه اگه چندین انسان بتونن ‫به استفاده از اون نوبِل فانتازم مسلط بشن؟
‫«خاندان کالاتین»
‫این نام قهرمان‌هاییه که در افسانه‌های سلتیک ‫علیه خو خولیان جنگیدن.
‫خو خولیان؛ روحِ قهرمان کلاس لنسر ‫در سری فیت / استی نایت
‫بهش به‌عنوان یه اسم رمز برای خودتون نگاه کنید.
‫شاید حرف‌هام بی‌معنی باشن...
‫ولی به‌عنوان رئیس پلیس تضمین می‌کنم...
‫و به‌عنوان یه جادوگر بهتون قول می‌دم؛
‫که شماها...
‫خودِ عدالتید.
‫برای چی اومدی اینجا؟
‫عــــــــــــــــه؟ چه‌قدر بداخلاقی می‌کنی!
‫نمی‌تونم همین‌طوری بیام یه‌سری بزنم؟
‫حداقل، جایی نیست که غریبه‌ها بتونن ول بچرخن.
‫عــه، حالا دیگه شدم «غریبه»، نه؟
‫خوب اسم‌و‌رسمی به‌هم زدی، تازه‌کار.
‫چی بود گفتی، «شماها خودِ عدالتید»؟
‫عجب نقشی هم بازی کردی!
‫اگه داور مراسم تمشک طلایی بودم،
‫مراسم اهدای جوایز به بدترین فیلم‌ها
‫بی‌برو برگرد برای بهترین بازیگر مرد انتخابت می‌کردم!
‫هیچ نقشی بازی نمی‌کردم؛
‫فقط حقیقت رو گفتم.
‫عــــــه؟ عــــــــه؟
‫یعنی واقعاً باور کردی که تو مظهر عدالتی؟
‫تویی که خودت طرف پایه‌گذارهای ‫این دغل‌کاری بزرگ هستی؛ تو؟
‫درسته.
‫عالیه، عــالــیــه!
‫اما فکر نمی‌کنی این یه‌کم با وطن‌پرستی فرق داره؟
‫چون اگه واقعاً عاشق این کشور بودی، ‫هیچ‌وقت به این کارها نمی‌گفتی عدالت!
‫شاید این‌طور باشه.
‫ولی مطمئنم این اعمال نتیجه‌ی ‫اعتقاد به چیزیه که باید بهش اعتقاد داشت.
‫اگرچه...
‫شاید عدالت‌مون برای جام مقدس به‌این شکل نباشه.
‫رواله، رواله!
‫قرار نیست حاکمی برای قضاوت ‫این جنگِ جام مقدس پیداش بشه.
‫حاکم؛ یک کلاس خدمتکار خارج از عرف است که از سوی ‫کلیسا برای نظارت بر جنگ جام مقدس تعیین می‌شود.
‫چی؟
‫جنگِ جام مقدس اسنوفیلد ‫قراره از جعلی به واقعی تبدیل بشه...
‫و از مسیر اصلیش منحرف بشه!
‫و وقتی چنین اتفاقی بیفته، ‫حتی حاکم هم نمی‌تونه مداخله کنه!
‫تا زمانی‌ که یه خدمتکار دیگه احضار بشه...
‫می‌تونیم هرطوری که می‌خوایم ‫به قوانین جنگِ جام مقدس تجاوز کنیم!
‫همینه که عالیه، می‌فهمی؟
‫یه‌بار دیگه می‌تونم اون باکره‌ی مقدس رو خرد کنم...
‫و طوری به خاکستر تبدیلش کنم ‫که حتی خوک‌ها هم حاضر نباشن بهش لب بزنن!
‫اوه! عـــالـــیـــه!
‫شــاهــکــاره!
‫آخرشم دلم می‌خواد حاکم پیداش شه!
‫به‌نظرت فوق‌العاده نیست؟
‫اگه لازم باشه همچین کاری می‌کنم...
‫ولی نمی‌تونم فکر کنم ‫که چنین اعمالی لایق تشویق باشن.
‫خیلی خشکی، عین تخته‌سنگ خشکی!
‫این قهرمان عدالت بودن خسته‌ت نمی‌کنه؟
‫وقتی تظاهر به شرور بودن کنی، زندگی آسون‌تر می‌شه!
‫چون مهم نیست دست به چه‌کاری می‌زنی، ‫می‌تونی با گفتن «من آدم شروریم» سروتهشو هم بیاری.
‫حتی می‌تونی تظاهر کنی که روانی شدی!
‫چون مهم نیست دست به چه‌کاری می‌زنی، ‫می‌تونی با گفتن «من روانیم» سروتهشو هم بیاری.
‫اوه!
‫راستی، در مورد عدالتم می‌تونی همینو بگی!
‫آها راستی، کَسترِ جعلی خانوم می‌خواست، درسته؟
‫پس می‌شه من برم پیشش و سرگرمش کنم؟
‫این‌قدر وقت تلف نکن و زود برگرد سر کارت.
‫چشم، چشم!
‫آروم می‌شینم تا نوبتم بشه.
‫فعلاً می‌تونی هرچه‌قدر که می‌خوای ‫ادای مغز متفکرها رو در بیاری...
‫عجوزه‌ی پیر.
‫حسابی کار برام تراشیدی!
‫آخه تو چرا این وسط باید طلسم فرمان می‌گرفتی؟
‫اصلاً فکر کردی برای چی ساختمت؟
‫فکر کردی برای چی حد مدارهای جادوییت رو افزایش دادم؟
‫بـــرای چــــی؟
‫تو یه کاتالیزوری!
‫چرا افتخار اینکه کاتالیزوری برای احضار ‫یه خدا باشی رو قبول نمی‌کنی؟
‫به‌جاش، دستی که بهت غذا داده رو گاز می‌گیری!
‫دووم بیار...
‫مشکلی نیست. جایگزین دارم.
‫اون طلسم‌های فرمان رو ازت پس می‌گیرم، ‫بعدش می‌تونی بمیری.
‫زنده بمون... زنده بمون... باید زنده بمونم!
‫زنده بمون
‫زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون
‫زنده بمون زنده بمون زنده بمون
‫زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون
‫زنده بمون زنده بمون زنده بمون
‫زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون
‫زنده بمون زنده
‫زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون
‫زنده بمون
‫زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون زنده بمون
‫زنده
‫تو...
‫اربابی هستی که من رو احضار کرده؟
‫ممنونم.
‫قرارداد بسته شد.
‫امکان نداره!
‫امکان نداره؛
‫همچین اتفاقی بیفته!
‫یه جونور...
‫یه کیمرا ارباب شده؟
‫دستم ننداز!
‫لطفاً اسلحه‌ت رو بیار پایین.
‫ارباب من هیچ نیت شومی نسبت به تو نداره.
‫من می‌تونم زبونش رو بفهمم...
‫و با توجه به این وضعیت...
‫می‌تونم تصور کنم که چه بلایی سر اربابم آوردی.
‫هرچند، اربابم باز هم هیچ قصد و غرضی به جونت نداره.
‫می‌فهمی این یعنی چی؟
‫وایسا!
‫تو هم آرزوی به‌دست آوردن جام مقدسو داری، مگه نه؟
‫به‌جای اینکه اون سگ لعنتی رو ‫به‌عنوان اربابت انتخاب کنی، بیا با من-
‫نمی‌ذارم همین‌طوری تموم شه!
‫اگه تمام کیمراها رو آزاد کنم ‫می‌تونم خیلی راحت اون عوضی رو-
‫این‌طوری که داستان می‌شه.
‫اگه بخوای اینجا دردسری درست کنی ‫یه‌کم ناراحتی پیش میاد.
‫نمی‌تونیم بذاریم مردم عادی هم علیه‌مون بشن.
‫هرچی نباشه، ما هم کارمند دولتیم.
‫یه‌مقدار پرحرفی کردم.
‫ولی نمی‌تونم راحت صحبت کنم ‫مگه اینکه طرفم جسد باشه.
‫بد مخمصه‌ای برامون درست کردی.
‫فکرشم نمی‌کردم بخوای تلاش کنی چیزی رو...
‫از بُعدِ ارواح الهی احضار کنی نه ارواح قهرمان‌ها.
‫همچین کاری خلاف قوانین سیستمه.
‫نمی‌دونستی؟
‫حتی جنگ‌ها هم قوانین خودشون رو دارن.
‫ولی...
‫فکر اینکه اون مرد...
‫نه، شاید کلمه‌ی درستش اون «زن» باشه، ‫چون بیشتر «بهشون» میاد.
‫‫باورم نمی‌شه که اون‌ به شکل روح یه قهرمان احضار شد...
‫خدایا.
‫حیوون خونگیت چیز وحشتناکی رو احضار کرده.
‫خیالم راحت شد.
‫فکر می‌کردم تمام دنیا شبیه شهری مثل اوروک شده باشه؛
‫اوروک؛ یکی از شهرهای سومر و بابل باستان است که ‫به داشتن دانش و تمدن کهن معروف بوده است.
‫ولی این دنیا هنوزم مثل همیشه زیباست.
‫امکان نداره!
‫واقعاً خودتی؟
‫اشاره به نبرد گیلگمش و انکیدو در مقابل معبد اوروک
‫پس، بالاخره می‌تونیم دوئل‌مون رو ادامه بدیم.
‫این‌هم به نوعی سرگرم‌کننده‌ست.
‫این... قدرت حضور یه خدمتکاره؟
‫خیلی عظیمه.
‫این صدا...
‫واقعاً خودتی؟
‫دختره‌ی بی‌اصل‌و‌نسب، خوشحال باش!
‫به‌نظر می‌رسه الان دیگه این جنگ ‫ارزش توجه تمام‌و‌کمالم رو داره.
‫اون اکسیر جوانیه.
‫کسی به سن تو نیازی نداره که ازش استفاده کنه، ‫ولی شکرگزار داشتنش باش.
‫چـ ـ چـ ـ چشم!
‫اگه قراره یکی از رعیت‌های زیردستم باشی،
‫ از همین الان یه دستور برات دارم.
‫تو چیزی جز یه طفل نیستی، پس شبیه‌ش هم رفتار کن.
‫تا زمانی که با سازوکار دنیا آشنا بشی...
‫تنها کاری که باید بکنی اینه که بذاری ‫چشم‌هات از درخشش شاهانه‌ی من برق بزنن.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫فکر نکن این‌هم با کلیدی که اون دلقک با خودش آورد یکسانه.
‫این بیشتر مثل یه قرارداد واقعیه...
‫که به خواست شخصِ خودم قبول کردم.
‫تینه...
‫خودت رو بهم ثابت کن.
‫اگه قراره غرقِ پیامدهای این بازی کودکانه بشی...
‫بدون که لایق خدمت کردن ‫به‌عنوان زیردست من نیستی.
‫ئه‌آ...
‫احتمالاً بعد از بیدار شدن از خواب ابدیت، کج‌خلق شدی.
‫اما همراهیت رو توی این ضیافت می‌طلبم.
‫نترس، قرار نیست کسل‌کننده باشه.
‫حتی برای تک‌تکِ شماها!
‫ارباب، ازت می‌خوام یه‌کم دیگه اینجا منتظر بمونی.
‫باید از پیشت برم.
‫می‌تونم همینجا ازش استقبال کنم...
‫ولی اون‌طوری این جنگل رو از بین می‌برم.
‫و مهم‌تر از هرچیزی، ‫راهی ندارم که بتونم ازت محافظت کنم.
‫اجازه می‌دی برم؟
‫ممنونم، ارباب.
‫بهت قول می‌دم تا زمانی که...
‫رگه‌ای از حیات توی وجودم باشه، برگردم پیشت.
‫اوضاع خرابه!
‫از جنگل می‌ریم بیرون!
‫جریان مانا تغییر کرده!
‫متأسفانه این جنگل دیگه تحت اختیار اونه!
‫لطفاً در حالی که عقب‌نشینی می‌کنید ‫تا حد ممکن از صحرا فاصله بگیرید!
‫پهپاد و نیرو‌های کمکی رو به اونجا می‌فرستم!
‫نکنه...
‫وقتش شده؟
‫حتی نمی‌شه مقیاس و ساختار قدرت‌شون رو درک کرد.
‫از همین الان می‌خوان شروع کنن؟
‫چی شده، ارباب؟
‫یه‌جورایی شبیه این ساعت‌های ‫اسباب‌بازی سخن‌گو شدی، جک-سان.
‫خودت بودی که مجبورم کردی به این شکل در بیام، ‫چون شبیه جاسوس‌ها می‌شدی و خفن به‌نظر می‌رسید، نه؟
‫چیزی احساس نمی‌کنی؟
‫همم؟
‫دوتا نوسان پرنور و بزرگِ انرژی جادویی؛
‫دارن به‌سمت شرق حرکت می‌کنن.
‫این چیه؟
‫یه جادوگر توی صحرا در حال نظارت بود،
‫منم گفتم یه سرکی بکشم.
‫خطرناک نیست؟
‫اگه ردمون رو بگیرن، ‫مکان‌مون رو پیدا می‌کنن.
‫تمام تلاشمو می‌کنم که گیر نیفتم.
‫ولی اگه هم گیر افتادم، ‫حتماً حسابی ازشون معذرت‌خواهی می‌کنم!
‫احساس عجیبی دارم که می‌گه ‫حتی بعد از کشتن یه نفر هم چنین حرفی می‌زنی.
‫الکی!
‫وقتشه سفت بچسبمش!
‫وقتشه سفت بچسبم به لبه‌ی سپرم!
‫سیگنال‌های انرژی جادویی بی‌شماری ‫توی این شهر شناسایی شدن.
‫باید افتخارمو تو میدون نبرد به‌دست بیارم
‫فکر می‌کنم جادوگرهایی که به شهر نفوذ کردن ‫افرادشون رو به‌سمت صحرا فرستادن.
‫بهت که گفتم؛ هنوز اون روی منو ندیدی
‫خب حالا که برگشتم و پادشاه مصیبتم
‫هویت پنجمین خدمتکار احضار شده چیه؟
‫تاریکی محض، خشم همه وجودتو گرفته
‫خشمتو صاحب می‌شم و از قفس آزادت می‌کنم
‫با قاطعیت نمی‌شه گفت، ولی طبق گزارشات...
‫افسارت به دستمه، مثل یه جادوگر نامرئی
‫انکیدو ـه.
‫از اینکه امروز بمیرمم ترسی ندارم
‫و می‌ذارم روحم به پرواز در بیاد
‫اوه ئه‌آ!
‫از اعماق وجودت لذت ببر!
‫سفت می‌چسبم!
‫به لبه‌ی سپرم
‫نشونت می‌دم که خدای این کشتارگاه منم
‫اوضاع عوض شده و حالا ارباب جدیدی دارم
‫خوشحالم...
‫که می‌تونم یه‌بار دیگه این‌طوری...
‫تردید نمی‌کنم و تباهی به بار میارم
‫توانایی‌هام رو در مقابلت محک بزنم.
‫اگه بخوام به بیان امروزی بگم...
‫بریم که بترکونیم...
‫گیل!
‫وقتشه سفت بچسبم!
‫تباهی به بار میارم
‫وقتشه سفت بچسبی و سریع‌تر بری
‫روی لبه‌ی تباهیم
‫وقتشه سفت بچسبی و سریع‌تر بری
‫بگذار از آغاز برایت بگویم.
‫آسمان‌ها و زمین دو نیم شدند، ‫نیستی آفرینشش را شادباش گفت...
‫و شمشیرِ من جهان را شکافت!
‫شلیکِ ستارگان...
‫جهنمِ این بهشت شبِ جشنِ خلقتِ توست!
‫من نبض این سیاره را بیدار می‌کنم...
‫چرا که با انسانیت قدم برمی‌دارم.
‫به‌همین سبب...
‫انوما...
‫...الیش!
‫چی شده؟
‫رعدوبرق!
‫معذرت می‌خوام!
‫ر-رعدوبرق!
‫مـ ـ می‌ترسم!
‫خیالم راحت شد.
‫یه‌لحظه از دیدن چنین ‫چهره‌ی خاطره‌انگیزی جا خوردم...
‫ولی به‌نظر می‌رسه از داخل ‫این‌قدر سرحال به‌نظر نمی‌رسی.
‫خودت رو برای احوال‌پرسی ‫توی چنین صحرایی به‌زحمت انداختی...
‫فقط تویی که می‌تونی این‌قدر احمق باشی...
‫که محافظت کردن از یه جنگل رو ‫به تدارک دیدن استقبالی گرم از من ترجیح بدی.
‫بااینکه متروکه به‌نظر می‌رسه ‫ولی حداقل موش‌ها و کرم‌ها باید این اطراف باشن؛
‫بالاخره به حدی بالغ شدی که بتونی ‫بین اشکال مختلف زندگی تمایز قائل بشی؟
‫من صلاحیت چنین کاری رو ندارم.
‫صرفاً یه وسیله‌م، اینکه چطور ‫ازم استفاده شه به اربابم بستگی داره.
‫ولی این مورد تصمیم خودم بود.
‫من تنها کسی هستم که این صحرا ‫باید ازش کینه به دل بگیره.
‫هنوزم این چرندیات رو بلغور می‌کنی؟
‫حتی بعد از مرگ هم تغییر نکردی.
‫این رو کسی می‌گه... که هنوز زنده‌ست ‫اما بازم به‌عنوان یه ظالم تناسخ پیدا می‌کنه.
‫بی‌راه نمی‌گی.
‫اگه خود دوران طفولیتم چیزی ‫که الان هستم رو می‌دید...
‫خودش رو از این زندگی ساقط می‌کرد.
‫واقعاً؟
‫شَمهات؛ زنی که در حماسه‌ی گـیـلــگـمـش به‌پیش انکیدو فرستاده شد ‫انکیدو بعد از گذراندن مدت زمانی عاشق او شد و کم‌کم خوی حیوانی ‫خود را کنار گذاشت و شکل شمهات را به‌ خود گرفت.
‫اگه خودِ کودکی‌ت هم دقیقاً ‫شبیه چیزی بود که شَمهات می‌گفت...
‫مطمئنم بازهم مسیری رو در زندگی پیش می‌گرفت...
‫که برای آسایش حال مردم اوروک باشه.
‫چیز نفرت‌انگیزی داره نزدیک می‌شه.
‫اوه؟
‫از اون‌هایی که دشمن ذاتی من هستن.
‫یه نفرین مرگ...
‫مثل اینکه بیش از حد غرقِ لذت شده بودم.
‫کاملاً دزدهایی که به دنبال ‫گنجینه‌م بودن رو فراموش کردم.
‫من هم شامل اون دزدها می‌شم؟
‫تو که نیازی به جام مقدس نداری، داری؟
‫کافیه اراده کنی، خودت می‌تونی ‫به نوعی از برآورده‌کننده‌ی آرزوها تبدیل بشی.
‫ولی من وظیفه دارم از اربابم محافظت کنم،
‫و نمی‌تونم بعد از اینکه این‌طوری ‫مزاحم‌مون شدن بذارم و برم؛
‫فعلاً ترجیح می‌دم عقب‌نشینی کنم.
‫بنابراین، بعد از اعدام تمام شورشیان ‫این ضیافت رو ادامه می‌دیم.
‫این‌طوری خوب نیست، گیل.
‫یه پادشاه نباید چنین ‫چهره‌ی غمگینی به خودش بگیره.
‫داری آماده می‌شی که فرار کنی، ‫ولی برای من از طریقت پادشاهان نطق می‌کنی.
‫بدنت می‌تونه به هزاران شکل در بیاد، ‫اما خودت ذره‌ای تغییر نمی‌کنی.
‫این آخرین ضربه‌ی امشب خواهد بود!
‫به‌عنوان وعده‌ای برای دیدار دوباره‌مون در نظرش بگیر.
‫چرا که نه، خودمم چنین قصدی داشتم.
‫شگفت‌انگیزه!
‫این فرای تصوراتمه!
‫قدرتی که می‌تونه خدمتکارم رو هم له کنه!
‫عالیه!
‫پس...
‫جنگِ جام مقدس اینه.
‫داستان پس از تیتراژ ادامه دارد.
‫به‌دنبال مغلطه و بحث‌های تکراری
‫وانمود می‌کنی که داستان رو از حفظی
‫ولی سخت در اشتباهی
‫این نبرد شک و ترسه
‫نمی خوام دوباره سرم کلاه بره
‫حالا کی حروم‌زاده‌ی متظاهره؟
‫یه قاتل درونمه
‫یه کالبد هم دارم
‫ازم دور شو
‫به یه آدم خیر نیازی ندارم
‫از اون دهن شلت شنیدم
‫فرمانی رو که توسط یه روح شناور داده شد
‫دیوارها گوش دارن
‫حتی نفس هم نکش
‫من از اون‌هاش نیستم که ساکت می‌مونن
‫پس عدالتت رو به‌دست بیار
‫الان تظاهر نکردی؟
‫همین‌طوری سر خم نکن
‫پناهگاهی وجود نداره که کارمای ‫جوهره‌ی تغییریافته رو بسوزونه
‫الان تظاهر نکردی؟
‫همین‌طوری سر خم نکن
‫برای هر درد تکراری
‫عدالتت رو سر بکش
‫لعنتی، فقط دشمنت رو شکست بده
‫شواهدی مسخره به‌گونه ای که انگار ‫برای طلب بخشش ارائه شدن
‫ولی این روحیه خردشدنی نیست
‫فقط دشمنت رو شکست بده
‫بی‌اعتمادی بیش‌ از حد خواست خدا رو تضعیف می‌کنه
‫ولی این روحیه خردشدنی نیسست
‫رفتارهای شرم‌آور، عبادت
‫و مخفی‌کاری‌های آشکار ادامه دارن
‫دروغ‌های شیطانی
‫ترس قوی‌ترشون می‌کنه
‫تو به اینجا اومدی
‫پس عدالتت رو به‌دست بیار
‫الان تظاهر نکردی؟
‫همین‌طوری سر خم نکن
‫قصاص کارما جنبه‌های منفی فاجعه رو میاره
‫الان تظاهر نکردی؟
‫همین‌طوری سر خم نکن
‫برای هر درد تکراری
‫عدالتت رو سر بکش
‫پس فقط دشمنت رو شکست بده
‫شواهدی مسخره به‌گونه ای که انگار ‫برای طلب بخشش ارائه شدن
‫ولی این روحیه خردشدنی نیست
‫فقط دشمنت رو شکست بده
‫وسواس، زیرکانه خواست خدا رو تضعیف می‌کنه
‫ولی این روحیه خردشدنی نیست
‫این محور اشتباهه...
‫و این خط هم از بین رفته.
‫اوه، این تکه هم تا حد زیادی...
‫نه، بدتر از این نمی‌شه.
‫عنکبوت غول‌پیکر بیدار می‌شه.
‫مهم نیست چه‌ اقدامی انجام بدیم،
‫در آخر هیچ پایان خوشی در انتظار انجمن نیست.
‫بااین‌حال، دلیل موجهی هم برای دخالت من وجود نداره.
‫کاملاً به بن‌بست خوردیم.
‫نظرت در این مورد چیه؟
‫وای بر من، پس متوجه حضورم شدید.
‫فکر کردی از اون پیرمرد‌هاییم ‫که مدام با خودشون حرف می‌زنن؟
‫چی می‌خوای؟
‫متأسفانه، درحال‌حاضر مشکل بزرگی روی دستم مونده.
‫منم به همین دلیل مزاحم‌تون شدم.
‫چـی؟
‫اگه قراره برای نظارت روی حادثه‌ی ‫اسنوفیلد کسی رو انتخاب کنید؛
‫یه جادوگر انتخاب نکنید.
‫بهتره جهانی رو بر اساس ‫حضور این غریبه انتخاب کنید.
‫پس، این دخترک باید نقش اصلی باشه؟
‫درسته.
‫اما مراقب دخالت کردن‌تون ‫توی این قضیه هم باشید...
‫وگرنه ممکنه باعث قفل شدن جهان‌خط بشید.
جهان‌خط؛ مسیر پیوسته‌ی رویدادهای مربوط به یک ذره در فضا و زمان چهاربعدی
‫که‌اینطور؛
‫اوضاع جوریه که اون انتظار داشت.
‫اگه این‌طوره، اجازه می‌دم که این‌بار یه ‫غریبه هم وارد جنگِ جام مقدس بشه.
‫خوبه.
‫آیا جهان اون هم طبق همین روند پیش می‌ره، ‫یا برعکسش اتفاق میفته؟
‫بیاید با یه‌کم امیدواری اوضاع رو زیر نظر بگیریم.
‫با توام؛
‫تو ارباب منی؟
‫نیستم.
‫دیگه اون چیزی...
‫که همه‌تون ازم می‌خواید باشم، نمی‌شم!