‫تو...
‫دختر قربانی شده‌ی 200 سال پیش؟
‫بون تغییرات فوشی رو متوجه شده؛
‫همچنین مارچ که ناامیدانه به دنبال ‫نجات فوشیه رو می‌بینه؛
‫و همه چیز رو می‌فهمه.
‫همه چیز رو به یاد بیار، فوشی!
‫بون جون خودش رو فدا می‌کنه.
‫معنی و نتیجه‌ی اعمالش چیه؟
‫دنیای انیمه تقدیم می‌کند ‫مترجم : HiJi_San / کانال تلگرام : @AwSub
‫و سپس، سپیده دم
‫چه خبره؟
‫چرا نوکّرها یهو انقدر زیاد شدن؟
‫مناطق الون و فوشورا...
‫سرکوب شدن.
‫دوتا توی انمیشکار...
‫خب از بین رفتن.
‫کیریاتو و رینه...
‫هنوز آلوده‌ن.
‫ها؟
‫من چرا دارم سقف رو نگاه می‌کنم؟
‫بازم بیهوش شدم؟
‫این بوی چی بود؟
‫پسر، یه چیزی درد می‌کنه.
‫نکنه، به خاطر اینه؟
‫فوشی!
‫ها؟
‫بون! تویی؟
‫خود خودشم.
‫من بونشن نیکولی لا تیستی پیچ--
‫بونی؟!
‫واقعاً خودتی بون؟!
‫درسته.
‫خب خب.
‫آروم باشین فوشی-ساما.
‫تو کی ای؟!
‫نیکسونه.
‫منم فِن هستم.
‫ما روح هستیم.
‫رو--
‫روح؟!
‫من مردم فوشی.
‫کاهاکو همه چیز رو ازت گرفت.
‫برای همین گذاشتم جسمم رو بگیری ‫تا بیدار بشی.
‫این تنها راهی بود که به ذهنم رسید.
‫این قمار منه، فوشی.
‫برو بیرون.
‫فوشی!
‫ما رو به یاد بیار، فو-چان!
‫من اینجا کار می‌کنم.
‫گوگو!
‫من...
‫توناری!
‫کای! هایرو! مسار!
‫بسازشون!
‫همه رو بساز!
‫همگی...
‫واقعاً...
‫درسته فو-چان.
‫همگی عاشقتن.
‫برای همین اینجان.
‫فوشی!
‫فو-چان!
‫خاله توناری!
‫نه من راحتم!
‫گوگو...
‫توناری...
‫مارچ...
‫اینجایین.
‫واقعاً اینجایین.
‫ببخشید فوشی.
‫باید زودتر بهت می‌گفتم، ولی نتونستم ‫خودم رو راضی کنم.
‫نمی‌دونم این کار درسته یا نه.
‫از وقتی بچه بودم، می‌تونستم چیزایی ‫رو بببینم که بقیه نمی‌تونستن.
‫من دوست قدیمیت توناری هم دیدم.
‫اون من رو به تو رسوند.
‫وقتی ما انسان ها می‌میریم، ‫یه حق انتخاب داریم.
‫یا به بهشت بریم که تمام ‫خواسته هامون برآورده می‌شه؛
‫یا تو واقعیت باقی بمونیم.
‫همه کسایی که اینجان ‫واقعیت رو انتخاب کردن.
‫تو هرچیزی که ازت گرفته شد رو پس گرفتی؛
‫ولی من این توانایی رو بهت دادم که بتونی ‫بشنویشون، بوشون کنی، و ببینیشون.
‫و اینطوری خاطراتی که نوکّرها ازت ‫گرفته بودن رو پس گرفتیم!
‫خواسته‌ی همه کسایی که اینجان ‫چنین معجزه ای رو خلق کرد!
‫واقعاً درسته؟
‫واقعیه!
‫به واقعیت پیوست!
‫فوشی-چان، من همیشه از نزدیک ‫تماشات می‌کردم.
‫این که شبیه عمو بون شدی یه کم عجیبه!
‫خوبی دیگه نه، فو-چان؟
‫ما...
‫هوم؟
‫ما...
‫ای وای فو-چان!
‫باید بهم بگی ماما!
‫فوشی، نمی‌دونستم به اون کوچولو ‫علاقه داری!
‫خیلی بدجنسی ها!
‫نه نه نه!
‫فقط می‌خواستم بگم مارچ!
‫آخه، هیچوقت جلوش اسمشو نگفتم!
‫خیلی می‌تونی حرف بزنی نه؟
‫خوشحالم!
‫فوشی، ما تا ابد با همیم!
‫انقدر کنارت می‌جنگم تا به صلح برسی!
‫ولی منظورت از جنگیدن چیه؟
‫تا حالا زجر زیادی کشیدی.
‫یکمشو هم با من تقسیم کن!
‫گوگو...
‫فوشی، منم کمکت می‌کنم.
‫توناری...
‫با این بدن کار زیادی از دستم بر نمیاد؛
‫ولی کارم هست که فقط من می‌تونم انجام بدم.
‫پس تا وقتی بتونی من رو تو یه بدن ‫سالم بازسازی کنی؛
‫مطمئنم یه 100 بار دیگه ای می‌تونم ‫زندگی کنم!
‫من می‌خوام ببینم زندگی در آینده با تو ‫چطور می‌شه!
‫ممنونم توناری، که همه رو آوردی.
‫ارزش انتظار رو داشت.
‫لعنت!
‫اینجوری نترسون منو!
‫چرا اونیگوما رو برگردوندی فوشی؟!
‫خب، آخه مارچ گفت همرو درست کن!
‫یوشی یوشی خرس-سان.
‫حالت خوبه، مشکلی نیست.
‫همگی اینجا دوست دارن.
‫بهش گوش می‌کنه.
‫انگار بهش وابسته‌ست.
‫خرس-سان می‌گه با قدرت در کنارمونه!
‫و-ولی مارچ، نمی‌خوام تو بجنگی.
‫نگران نباش.
‫ما رو داری.
‫پس بیاین تقسیم بشیم.
‫فوشی-سان، می‌شه رو یه نقشه محل ‫نوکّرها رو نشون بدی و ما رو به اونجاها بفرستی؟
‫فهمیدم.
‫راستی، اکو کجاست؟
‫و کاهاکو؟
‫اینجا بودن.
‫قبل اینکه بیدار بشی رفتن.
‫اونجاست.
‫نزدیک همینجاست.
‫همراه یه نوکّره!
‫من می‌رم.
‫صبر کن.
‫ما مراقب اون دوتاییم.
‫لطفاً رو گسترش خودت تمرکز کن فوشی-سان.
‫بـ-باشه.
‫فوشی تمام کسایی رو که می‌خواست ‫ببینه ساخت.
‫تونایی ای بود که تنها با به خطر انداختن خودش ‫می‌تونست بهش دست پیدا کنه.
‫با اینکه احتمالاً دیره، ولی باز هم ‫خوبه که متوجه شد.
‫فوشی وقتی که به گوی تبدیل شده بود ‫باید متوجه از دست دادن قدرت هاش شده باشه؛
‫تمام نوکّرهای دنیا جمع شدن تا ‫فوشی رو نابود کنن.
‫طاقت بیار، سباس!
‫این نوکّر هم تلاش بر همین کار کرد.
‫رسیدیم.
‫تو حرفام رو می‌فهمی نه؟
‫انگار راه افتادی، گوکو!
‫عالیه!
‫دارم رویا می‌بینم؟
‫تخلیه این منطقه رو تموم کردیم.
‫از اینجا به بعدش با ما.
‫بیا بریم مارچ.
‫خرس-سان، از اونور!
‫اون دیگه چیه؟
‫کمک کنین!
‫ورودی مسدود شده!
‫یه نفر!
‫اومدم نجاتت بدم.
‫به نظر بازگشتشون مایه‌ی دلگرمی ‫فوشی بود.
‫ولی انگار کاملاً خیالش راحت نشده بود.
‫نمی‌تونم بذارم دوباره بمیرن.
‫مارچ...
‫توناری...
‫گوگو...
‫اظطراب بیش از قبل باعث افزایش ‫مقاومتش می‌شد.
‫فوشی سه برابر بیشتر از دفعه قبل ‫خودش رو گسترش داد.
‫و...
‫حداقل تمام منجنیق های دشمن رو نابود کرد.
‫فقط بحث زمان بود که نوکّر ها از رنریل ‫پاک بشن.
‫فوشی در تلاش بود تا هر نوکّری که ‫تو محدوده حسیشه رو از بین ببره.
‫تک تکشون رو.
‫اکو...
‫انگار می‌خواد از اینجا فرار کنه.
‫حضور یه نوکّر رو حس می‌کنم.
‫تسخیر شده؟
‫لطفاً کای.
‫اکو رو نجات بده.
‫دست چپ، من کسی نیستم که باید ‫تسخیرش کنی؟
‫خب، برگرد پیش خودم.
‫نیاز نیست بترسی.
‫دیگه بهت آسیبی نمی‌زنم.
‫انگار فقط سرش رو بریدم.
‫با ساختن این همه آدم؛
‫فکر می‌کنی که یه خدایی؟
‫راه خوبی برای فرار پیدا کردی.
‫اینجا صفحه های آهنی زیر زمین ‫قرار دارن.
‫فوشی نمی‌تونه دخالت کنه.
‫و تو هم که قصد کشتنم رو نداری درسته؟
‫ما از وقتی من بچه بودم با هم بودیم.
‫یه جورایی ناراحتم.
‫می‌تونم دست اون و هسته‌ی تو رو ‫با هم ببُرم ولی اینجوری اون زنده نمی‌مونه.
‫نمی‌تونم حیوون خونگی فوشی رو بکشم.
‫چون می‌دونستی من و فوشی به اون بدن ‫آسیب نمی‌زنیم رفتی توش؟
‫دست چپ، تو قبلاً گفتی که نمی‌خوای بمیری.
‫وقتی جسم هات رو از دست بدی ‫به نظرت چه بلایی سرت میاد؟
‫تو از ناپدید شدن می‌ترسی.
‫اون دختر حداکثر 60 سال عمر می‌کنه.
‫اما من و خاندانم می‌تونیم تا ابد ‫جسممون رو در اختیارت بذاریم.
‫ما می‌تونیم بهت زندگی ابدی بدیم.
‫خوب طاقت آوردی، اکو-سان.
‫کاهاکو-سان، حالا چیکار می‌کنی؟
‫برگردیم ببینیم که بقیه قبولت می‌کنن یا نه؟
‫اگه تو اینجایی یعنی فوشی...
‫لطفاً به فوشی بگو.
‫من دیگه برنمی‌گردم.
‫اکو!
‫استخونای دست چپش به نظر شکستن.
‫مدتی هست که خوابه.
‫ببریمش بیمارستان؟
‫چیکار کنیم؟
‫معلومه باید ببریمش، ‫دیگه چه کاری می‌شه کرد؟
‫لطفاً فوراً ببرش.
‫فهمیدم.
‫همچنین...
‫نامه خداحافظی از سمت کاهاکو.
‫از کاهاکو؟
‫محافظین از تو جدا می‌شن.
‫ولی اگه هر زمانی به کمک نیاز داشتی، ‫خاندان من یانومه برای کمک بهت آماده هستن.
‫در نهایت بعد 200 سال، ‫ما فایده ای برات نداشتیم.
‫متاسفم.
‫خدانگهدار.
‫فوشی می‌تونست هر زمانی ‫کاهاکو رو بکشه.
‫کاهاکو هم از این مطلع بود.
‫هر چند قدمی که به سمت یانومه ‫قدم برمی‌داشت؛
‫لحظه ای وایمیستاد و گریه می‌کرد.
‫و دوباره به راه رفتن ادامه میداد.
‫چرا فوشی؟
‫با توانایی هات، می‌تونستی هر لحظه ‫کاهاکو رو بکشی.
‫می‌تونستی اکو هم بکشی و ‫یه بدن سالم براش بسازی.
‫که البته خوشحالم چنین کاری نکردی.
‫ولی از طرفی، مردمی هستن که؛
‫که نیاز دارن بار یه بار دیگه طعم مرگ رو ‫با دستای تو بچشن.
‫مارچ و گوگو...
‫توناری...
‫چه فکری براشون کردی؟
‫من هیچ فکری نکردم، بون.
‫من فقط طبق خواسته‌م عمل کردم.
‫من واقعاً چنین کسی هستم.
‫که اینطور.
‫نمی‌دونم بقیه چه حسی دارن ولی بنظر من ‫فعلاً همین خوبه.
‫ببخشید بون.
‫باید بدنت رو برگردونم.
‫اصلاً نباید اجازه داشته باشم مردم رو همینجوری ‫به زندگی برگردونم چون که دلم می‌خواد!
‫ترسناکه.
‫واقعاً--
‫صبر کن!
‫تو من بمون.
‫فراموش نکن! بدن من بهترینه!
‫ها؟
‫اوه! انگاری مهمون داری!
‫تو شاید قدرت های خدایی داشته باشی، ‫ولی ذهن انسان همیشه آزاد و عادله!
‫اینا کسایی ان که می‌خوان توسط تو ‫به زندگی برگردن.
‫فوشی همینطور که می‌خواست ‫اون ها رو به زندگی برگردوند.
‫تا اونموقع، برای خلق اشیاء باید ‫ارتباطی مستقیم دریافت می‌کرد؛
‫ولی با قابلیت بون نیاز نبود لمسشون کنه ‫یا احساسشون کنه.
‫فقط نیاز به حضورشون بود.
‫کسایی که در زندگیش ملاقات کرده بود ‫به سلامت برگشتن؛
‫و اونایی که زخمی بودن هم اول درمان کردپ ‫و سپس ساخت.
‫دلم برای میدون جنگ تنگ شده بود!
‫ایول!
‫اخ!
‫لطفاً مواظب باش!
‫آخه یه دست نداری!
‫ما اومدیم کمک، بچه ها.
‫کامو!
‫سرا؟!
‫فکر کردم مردی!
‫من نامیرام!
‫ارتش نامیرایان بزرگ تر شده و نوکّرها رو ‫از محدوده حسی فوشی بیرون کردن.
‫اونا داداش گوگو، شین رو پس گرفتن؛
‫و همچنین اوروی از جاناندا که بخشی از ‫فوشی شده بود.
‫ممنونم، همگی.
‫در اون لحظه، چیزی به محدوده فوشی وارد شد.
‫داره میاد این سمت.
‫داداش آنو!
‫الآن برمی‌گرده!!
‫غیرممکنه...
‫اون زنده بود؟
‫شاهزاده‌ست!
‫شاهزاده برگشته!
‫همگی، برین به اون حرومی کمک کنین!
‫چطور به شاهزاده می‌گی حرومی؟!
‫مسار!
‫زودباش برو!
‫همراهان فوشی با جون و دل جنگیدن.
‫و نوکّرها متوجه شدن که شهر تغییر کرده.
‫جمعیت رنریل کم نمی‌شد، ‫بلکه زیاد می‌شد.
‫نوکّرها فهمیدن که نمی‌تونن فوشی رو ‫شکست بدن.
‫کمی بعد، آرامش به شهر برگشت.
‫هیچ نوکّری دیده نمی‌شد.
‫تنها چیزی که شنیده می‌شد، ‫صدای آب رودخونه؛
‫و صدای چرخ گاری ها بود.
‫و سپس، سپیده دم جدیدی پدید اومد.
‫مردم متوجه شدن...
‫بردیم! ما بردیم!
‫تونستیم!
‫ما بردیم!
‫
‫پیش نمایش
‫نوکّرها رفتن.
‫تو رنریلِ در صلح، فوشی و دوستاش ‫درباره رویاهاشون حرف می‌زنن.
‫به زودی، هرکدوم باید مسیر خودشون رو ‫انتخاب کنن.
‫کاهاکو هم همینطور.
‫در آخر چه چیزی در انتظارشونه؟
‫پایان یک دوره