‫چهار روز پس از شروع نبرد، پایتخت رنریل ‫در اوج سردرگمی قرار داشت.
‫قاتل!
‫فوشی غرق حملات به ظاهر بی پایان دشمن شده بود؛
‫و سه جنگجو نیز همینطور.
‫می‌خوام تموم شه...
‫نگران نباش!
‫من ازت محافظت می‌کنم.
‫دنیای انیمه تقدیم می‌کند ‫مترجم : HiJi_San / کانال تلگرام : @AwSub
‫مرگِ نامیرا
‫بس کن! بس کن!
‫فو-چان رو نکش!
‫تو...
‫نکن... مارچی؟!
‫بس کن دست چپ!
‫اگه همین الآن تمومش نکنی...
‫درد داره!
‫ببخشید.
‫این تقصیر منه.
‫ما همه چیز رو بهشون باختیم.
‫بالاخره....
‫بالاخره فکر کردم...
‫که دوباره دیدمش.
‫سال ها...
‫سال ها... طول کشید...
‫اون به ناپدید شدن ادامه می‌ده.
‫و من رو پشت سر می‌ذاره!
‫زخمات...
‫حالت خوبه؟
‫حق با توئه.
‫نباید ناراحت بمونم.
‫حق با توئه.
‫می‌تونم.
‫از پسش بر میام.
‫من...
‫کجا؟
‫معلومه که می‌رم کمک فو-چان!
‫چطور؟
‫همینجا منتظر بمون.
‫می‌رم یه دکتر خبر کنم.
‫بیا بریم، اسب-سان!
‫یه چیزی عجیبه.
‫شهر متوقف شده.
‫خونه ها بازسازی نشدن.
‫مهمات هم جایگزین نشدن.
‫ما آسیب پذیریم!
‫دوباره بیهوش شدی فوشی؟
‫نه، غیرممکنه اون یه اشتباه رو ‫دو بار تکرار کنه.
‫نکنه... مرده؟!
‫فوشی!
‫تو، نمردی، فو-چان!
‫چی شده؟
‫چه خبره؟
‫نگهبان ها رو از سر راه برداشتن...
‫نوکّرها!
‫اگه دستت بند نیست کمکون کن یه سنگر بسازیم!
‫لطفاً خوب شو!
‫مامانِ یوئیس، من دیگه رفتم.
‫اوه، کامو-سان!
‫اگه به سربازی به اسم میگل برخوردی؛
‫می‌شه بهش بگی من و یوئیس اینجا منتظرشیم؟
‫میگل؟
‫دوست پسرشه!
‫بـ-بسپرش به من مادر جان!
‫حتماً برش می‌گردونم!
‫تا وقتی فوشی-سان برگرده طاقت بیارین!
‫الآن یه دختر رو اون اسب نبود؟
‫اونجا رو ببین، اسب-سان!
‫کسی داره میاد!
‫کمکه؟
‫ها؟
‫تو کی ای؟!
‫من مارچ هستم.
‫اونه-سان، دکتر کجاست؟
‫همینجا. بیمارستانه.
‫چی شده؟
‫یه نفر تو خونه آسیب دیده.
‫لطفاً بیا خونه فو-چان.
‫فو-چان؟
‫فوشی-چان!
‫فهمیدم، یه نفر رو میارم.
‫تو از جاده اصلی برو!
‫لعنت! تیرهام!
‫سرا، اینو بگیر!
‫ممنونم میگل.
‫پشتت کاملاً بازه!
‫مرسی!
‫برو داخل و درمان شو!
‫از پشت می‌تونی وارد شی!
‫نه، اول باید اینجا رو پاک کنیم!
‫از اینور برو سمت قلعه.
‫دوستای فوشی-سان هم باید اونجا باشن.
‫ممنونم، اونه-سان!
‫فوشی جواب نمی‌ده.
‫مسار! کجایی؟
‫کای!
‫هایرو!
‫ارباب جوان؛
‫هیچجا نمی‌تونم پیداش کنم.
‫رنریل خیلی وسیعه.
‫از آسمون بگردین!
‫حداقل فوشی رو که می‌تونین پیدا کنین؟!
‫ما از ارتفاع می‌ترسیم!
‫بدن کای رو پیدا کردم.
‫با توجه به وضعیت، به نظر کاهاکو-دونو کشتتش!
‫کاهاکو...
‫اونجا!
‫فوشی!
‫تو چرا تنهایی؟
‫بابات اینورا نیست؟
‫ممنون که برای مدت زیادی مراقب فوشی بودی، عمو بون!
‫تو...
‫دختر قربانی شده‌ی 200 سال پیش؟
‫بیا با هم بریم پیش فو-چان.
‫می‌دونی کجاست؟!
‫فوشی...
‫تو خونه‌ست؟
‫ها؟
‫اون آقائه نیست!
‫یعنی کسی بردتش پیش دکتر؟
‫اینجا دقیقاً چه اتفاقی افتاد مارچ؟
‫فوشی-چان یهو "بوم" شد!
‫و از هم پاشیده شد.
‫توسط اون آقا از یانومه.
‫کاهاکو...
‫تقصیر منه!
‫که فوشی رو سپردم دستش!
‫فوشی-چان خیلی سعی کرد به حالت خودش برگرده؛
‫ولی نتونست.
‫وقتی اون اونی-سان خواست دست خودشو ببره؛
‫یه چیز گرد از دستش بیرون اومد و فرار کرد.
‫یعنی می‌گی فوشی اینجا ناپدید شد؟
‫عمو-چان، یعنی واقعاً اینجا نیست؟
‫فو-چان نگفت "من اینجام" ؟!
‫مثل وقتی که تو من و بقیه رو پیدا کردی.
‫نمی‌تونی همونجوری فو-چان رو پیدا کنی؟
‫ببخشید...
‫اینجا نیست.
‫ندیدمش.
‫نمی‌تونم ببینمش.
‫این آخرشه، فوشی؟
‫اینطوری، همه‌مون...
‫فرار کنین! اینجا رو دیگه از دست دادیم!
‫ببینین!
‫جایی برای فرار کردن بهش تو شهر نمونده!
‫این بده!
‫تمومی ندارن!
‫طاقت بیار سرا!
‫اگه ما از پا در بیایم، همگی تو بیمارستان کشته می‌شن!
‫با این وضع همه‌مون... محکوم به فناییم؟
‫همینو می‌خواستی ببینی، آقای سیاه‌؟!
‫فوشی و رنریل هر دو مردن!
‫حالا خوشحالی؟
‫اتفاق بدی افتاده؟
‫بده.
‫خیلی بده.
‫وقتی که زندگیت گرفته شده خیلی بده!
‫هر طور هم که باشه بده!
‫پس، پسش بگیر.
‫اکو...
‫اینجا بودی؟
‫حالت خوبه؟
‫این...
‫فو-چان؟
‫فو-چانه مگه نه؟
‫طناب هنوز وصله.
‫یهنی فوشی هنوز به شهر متصله!
‫فوشی...
‫این آخرین تلاش توئه؟
‫اگه بتونیم آگاهیش رو بهش برگردونیم...
‫بیا انجامش بدیم، عمو-چان!
‫فو-چان رو دوباره انسان می‌کنیم!
‫باید چیزی که ازش گرفتن رو پسش بدیم!
‫ولی، نمی‌تونیم.
‫تنها کسی که می‌تونست موقعیت ‫نوکّرها رو بفهمه کاهاکو بود؛
‫که تو دستش یه نوکّر داشت.
‫و فوشی که می‌تونست به عنوان ‫جسم خارجی حسشون کنه.
‫امکان نداره ما بتونیم پیداش کنیم!
‫باید تا وقتی پیداش کنیم بگردیم!
‫من قول می‌دم تلاش کنم!
‫اونا دارن مارو می‌بینن!
‫غیرممکنه به راحتی جلومون ظاهر بشن!
‫نوکّرها به قدری باهوش هستن که ‫به جایی برن که نتونیم پیداشون کنیم.
‫الآن فقط می‌تونیم صبر کنیم تا ‫رنریل به آرومی از بین بره...
‫یه طرف، هیولاهایی هستن که ‫با سرعتی بی وقفه و باورنکردنی تکثیر می‌شن.
‫و در طرف دیگه انسان هایی هستن که ‫می‌میرن و مرده باقی می‌مونن.
‫سرا!
‫پس باید چیکار کنیم؟
‫فو-چان!
‫واقعاً هیچ کاری ازت بر نمیاد؟
‫ما باید چیکار کنیم؟
‫دیگه، ما رو به یاد نمیاری؟
‫میگل! اینجا رو به من بسپر و با سرا ‫به بیمارستان برو!
‫هنوز می‌تونیم بجنگیم!
‫برو!
‫یاد آوردن...
‫آره، درسته!
‫فوشی حالت هاش رو از دست نداده.
‫اون خاطرات شکل و صدای اون افراد رو از یاد برده!
‫شکل و صدا...
‫عموی سیاه گفت که این شکل، صدا و بو رو می‌دزده.
‫درسته، آقای سیاه؟
‫شکل، صدا و بو.
‫اگه بتونیم اینا رو بهش منتقل کنیم، ‫فوشی می‌تونه دوباره همرو به یاد بیاره؟
‫ولی چطور؟
‫الآن فوشی نه گوش داره نه چشم!
‫چطوری باید تغییرش بدیم؟
‫چه چیزی می‌تونیم بهش بدیم؟
‫عمو-چان...
‫کامو!
‫بی فایده‌ست!
‫عجله کنین!
‫نه! ولم کن! باید کمکش کنم!
‫زودباش راه بیا!
‫مارچ، می‌تونی بیرون منتظر بمونی؟
‫می‌خوام شروع به شمردن کنی.
‫اگه تا 100 شمردی و من هنوز بیرون نیومدم؛
‫سوار اسب-سان بشو و به سربازخونه اورالیس ‫در منطقه‌ی کیریاتو برو.
‫اگه اینو نشونشون بدی، همه کمکت می‌کنن.
‫عمو-چان؟
‫راستی، اکو کجاست؟
‫باید عجله کنم...
‫مارچ، تصمیم گرفتم به خاطر اینکه من رو آوردی اینجا ‫تو رو به هدفت برسونم.
‫فوشی...
‫کامو...
‫نه! بلند شو!
‫نه...
‫همچیز رو به یاد بیار، فوشی!
‫پس این رویای منه.
‫چه سرخوشانه!
‫ارباب جوان!
‫فوشی!
‫بلند شو!
‫اسم من گوگوئه، من اینجا کار می‌کنم.
‫اسم تو چیه؟
‫من توناری هستم، از آشناییت خوشوقتم.
‫بریم، فوشی-سان؟
‫بیا بریم.
‫اونجا خشکت نزنه!
‫همگی!
‫چشمات رو باز کن، فوشی!
‫همگی...
‫خدانگهدار.
‫ببینین!
‫ایول! نجات پیدا کردیم!
‫خدا هنوز رهامون نکرده!
‫زخمی ها همه از اینور بیان!
‫بیا بریم، سرا.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫کامو رو... باید کامو رو نجات بدم!
‫کامو...
‫کامو عاشق یوئیس بود!
‫اون می‌دونست تو قراره بخشی از خانواده‌ش بشی!
‫برای همین انقدر برامون پیش رفت!
‫ما باید برای کامو زندگی کنیم و ‫به جای اون از مردم محافظت کنیم!
‫آره.
‫نمی‌دونم می‌تونیم یا نه...
‫معلومه می‌تونیم!
‫برو داخل! زودباش!
‫سرا!
‫فرار نـ مـ ی کـ نـ ی ها!
‫
‫پیش نمایش
‫فوشی به حالت اصلیش برمی‌گرده.
‫تمام چیزی که بون براش جونش رو ‫به خطر انداخت یاد گرفت.
‫هنوز امیدی باقی مونده.
‫همراهان نامیرا، برای تعیین سرنوشتشون ‫با نوکّرها به پا می‌خیزن!