‫تو کوه‌ها؛
‫تو خشکسارها؛
‫دیوارهای قلعه؛
‫فوشی به تنهایی با نوکّرها می‌جنگه.
‫ولی، خستگیش به نهایت حد خودش رسیده.
‫اون سه تا، مُردن.
‫ببخشید.
‫من در حد این کار نبودم...
‫ولی، هنوز تموم نشده...
‫می‌دونم.
‫همه‌ی نوکّرها رو می‌کشم!
‫دنیای انیمه تقدیم می‌کند ‫مترجم : HiJi_San / کانال تلگرام : @AwSub
‫سه جنگجوی نامیرا
‫مهمات بارگزاری شدن!
‫منجنیق هم به حرکت در اومده!
‫آتش!
‫که اینطور!
‫فوشی-سانه!
‫فوشی-سان برگشته!
‫شانس آوردیم!
‫در این لحظه فوشی می‌دونست که ‫بزرگترین دشمن چیه؛
‫بی‌هوشی!
‫علائمش اغلب به شکل تاری دید و خونریزی بودن؛
‫اون فوراً تغییر حالت می‌داد تا انرژیش بازیابی بشه.
‫ولی بعضی اوقات، این اتفاق هر 5 ثانیه میفتاد.
‫با تغییر حالت به کسانی که در راه ها مختلفی مرده بودن؛
‫اون سعی در بازیابی انرژیش می‌کرد.
‫کای.
‫مسار.
‫هایرو.
‫فوشی سعی کرد تا از قدرت این 3 نفر ‫به نفع خودش استفاده کنه.
‫تیرکمون نمی‌تونه انقدر سریع پرتاب کنه.
‫چطور این کارو می‌کنه؟
‫آتش سوزی تو برج غربی شماره 9!
‫جعبه های باروت دارن آتیش می‌گیرن!
‫آب!
‫فوراً خاموشش کنین!
‫بی فایده‌ست!
‫داره فرو می‌ریزه!
‫فوشی متوجه نیست چه چیزی رو از دست می‌ده.
‫ولی متوجه می‌شه که چیزی درست نیست.
‫فوراً تبدیل به هایرو می‌شه و ‫وضعیت رو بررسی می‌کنه.
‫اون بدن از بقیه مستحکم تر بود.
‫چون می‌تونست از درد دوری کنه؛
‫بهش اجازه می‌داد تا بیشتر هشیار باشه.
‫که یعنی می‌تونست با نوکّرهای مقابلش ‫بیشتر تمرکز کنه.
‫ولی مشکلی هم بود؛
‫به این خاطر که درد رو حس نمی‌کرد، ‫متوجه آسیب ها هم نمی‌شد.
‫یا اینکه کِی، کجا و چطوری مردم در حال آسیب دیدن هستن.
‫منجنیق ها دوباره اومدن!
‫سلاحای ما بهشون نمی‌رسه!
‫با اینکار از حد و حدودش فراتر می‌رفت؛
‫ولی چون نمی‌تونست از خودش و ‫دیگران به خوبی محافظت کنه؛
‫باید گاهاً خودش رو عوض می‌کرد.
‫این زره سنگین مناسب بدن ورزیده‌ی کای بود.
‫سلاح کای می‌تونست هسته های درون ‫بدن های بزرگ هم به خوبی از بین ببره.
‫بدن مسار به دردی نمی‌خورد؛
‫لباس های سنگین و ژولیده‌اش به ‫درد جنگیدن نمی‌خورد.
‫ولی اون سنگینی دلیلی داشت.
‫که تبدیل به سلاح جدیدی شد.
‫این چیه؟
‫از طرف فوشی-سانه!
‫اون سلاح که می‌تونست؛
‫به لطف قدرتش مهمات بی نهایتی شلیک کنه، ‫بسیار مفید بود.
‫اما روند جنگ رو به نفع اونها تغییر نداد.
‫نوکّرهایی که تا اون زمان بیرون دیوارها ‫به سختی نگهداشته شده بودن؛
‫یهویی نیش هاشون رو نشون دادن!
‫از حد و حدودش فوشی گذشتن.
‫به قصدِ خندیدن به ریشِ فوشی؛
‫نوکّرها یک قدم جلوتر رفتن.
‫اجازه دادن تا منجنیق هاشون نابود بشه؛
‫که بتونن تو حوزه‌ی حسیِ فوشی اختلال ایجاد کنن.
‫فوشی پسرک و یکی از مهره‌های بازیش رو از دست داد.
‫ولی...
‫مهره‌های بازیش احیا می‌شن!
‫چطور...
‫هرسه‌تاتون باید مرده باشین!
‫مگه بهت نگفتیم؟
‫ما هم نامیرا هستیم!
‫وقت رویا دیدن ندارم!
‫باید زودتر بیدار بشم!
‫رویا نمی‌بینی!
‫گوش کن فوشی!
‫باید تا اونجا ما رو ببری؛
‫تا بتونیم جلوی گلوله‌‌ی نوکّرهای لعنتی رو بگیریم!
‫فوشی-سان، به محض اینکه متوجه مرگ ما شدی، ‫ازمون یه کُپی بساز و طناب رو پاره کن!
‫اینطوری به زندگی برمی‌گردیم.
‫ها؟
‫ولی این مردم رو به زندگی برنمی‌گردونه!
‫ولی مارو برمی‌گردونه!
‫باید زودتر برگردیم.
‫اگه شروع به تیراندازی به سمت الون و فوشورا کردن، ‫من رو بفرست اونجا.
‫لطفاً از سربازای آبی هم محافظت کن.
‫اگه خواهش زیادی نیست.
‫یه لحظه وایسین!
‫من نمی‌فهمم!
‫ما رو به عنوان مهره‌های بازی ‫بی نهایت و قابل احیا تصور کن.
‫هرجور دلت بخواد می‌تونی ازمون استفاده کنی.
‫ما، برای همین اینجاییم.
‫خداروشکر!
‫لطفاً کار کن!
‫اگه کار نکنه دهنتو سرویس می‌کنما!
‫نبرد، از اینجا شروع می‌شه!
‫درسته! دارن به شهر گلوله پرتاب می‌کنن!
‫مواظب باش!
‫می‌دونم!
‫مردن؟
‫به لطف حکیم-سامائه!
‫خداروشکر!
‫به موقع رسیدم.
‫هنوز گیجم.
‫اینا دوستای جدیدت هستن.
‫دوستان...
‫چندساله منتظرشونم...
‫چندساله که دنبالشونم...
‫دوستان نامیرا!
‫نمی‌دونم الآن صورتم چه حالتی گرفته!
‫تمام نوکّرهای موجود در دنیا اینجا جمع شدن.
‫انگاری الآن جدی شدن.
‫بالأخره داره جالب می‌شه!
‫حسشون می‌کنم...
‫اون سه تا رو!
‫فوشی می‌دونست که باید چیکار کنه.
‫اول باید ردِ حواس اون سه تا رو می‌زد، و کمکشون می‌کرد.
‫اگه مردن، اون هارو فوراً تو جاهای مورد نیاز ‫بازسازی کنه.
‫کای باید نزدیک منجنیق ها یا ‫جاهایی که آتیش گرفتن فرستاده بشه؛
‫هایرو به جاهایی که درد بیشتری حس می‌شه.
‫مسار به جاهایی که نوکّرها بهش حمله ور شدن.
‫نوکّرهایی که از آسمون میومدن، ‫نقطه ضعف فوشی بودن.
‫می‌تونستن اغلبشون رو گیر بندازه.
‫ولی...
‫ناحیه‌ی رینه.
‫مهروموم کردن پنجره ها تموم شد.
‫کجایی؟
‫بیا از اون سمت بریم.
‫چی کار می‌کنین؟!
‫فوراً برین داخل!
‫دنبال یه نفر... یه دختربچه می‌گردم!
‫زر زدن رو بس کن و زودتر برو!
‫سه نامیرا تبدیل به سپر انسانی شدن.
‫اونا جون خودشون رو در عوض کسایی که ‫قرار بود بمیرن از دست می‌دادن.
‫و بلافاصله احیا می‌شدن.
‫انگاری داریم تقلب می‌کنیم!
‫سربازایی که این واقعه رو می‌دیدن گیج شده بودن.
‫بیاین بریم اون عن تاپاله هارو نابود کنیم!
‫سه مهره ای که بی نهایت می‌تونست به بازی ‫برشون گردونه، بی نهایت قدرتمند بودن!
‫در حینی که می‌جنگید، فوشی باید ‫دفاع رو هم تقویت می‌کرد.
‫هم داخل شهر، و هم بیرونش.
‫من الآن فقط دارم ریشه هام رو ‫بیرون رنریل گسترش می‌دم.
‫یه غربال پراکنده‌ست.
‫صفحات آهنی در جای‌جایِ زمین قرار گرفته ان.
‫برای گلوله هایی که فرایِ حواس فوشی پرتاب می‌شن؛
‫باید منجنیق هایی که اون ها رو پرتاب می‌کنن ‫از بین برد.
‫کِی به دشمن می‌رسم؟!
‫با گسترش دادن ریشه هاش تو زیرِ زمین؛
‫از اون زیر می‌تونه هر زمانی نابودشون کنه.
‫ولی، ریشه دواندن زمان می‌بره.
‫اون باید همزمان توی دفاع از رنریل هم کار می‌کرد.
‫که اینطور!
‫این باید فایده کنه!
‫همونه؟
‫بیاین بریم، هایرو، مسار!
‫چشم!
‫همگی، حالتون خوبه؟
‫آره، یه خراش هم نیفتاده رومون.
‫خداروشکر!
‫از پایگاه نمی‌تونستم حستون کنم برای همین ‫نگران شدم.
‫هنوز نمی‌تونیم گاردمون رو پایین بیاریم.
‫می‌ترسم دوباره از همین حقه برای حمله استفاده کنن.
‫حق باتوئه، بیاین برگردیم.
‫خب ولی چطور؟
‫ما باید کل شب رو راه بریم تا به رنریل برگردیم.
‫اوه درسته...
‫از اونجایی که نمردین نمی‌تونم برتون گردونم.
‫این تیر داره؟
‫ها؟ آره.
‫صبر کنین؛
‫می‌رم اسب بیارم.
‫هوی!
‫خیلی یهویی بود! ای جغله!
‫که اینطور.
‫فقط یه لحظه درد داره.
‫خودت که می‌دونی چیکار کنی، فوشی-سان!
‫وایسا کای!
‫اول من رو بکش!
‫اینجا، همینجا!
‫با یه تیر تمومش کن ها!
‫از شروع نبرد 4 روز گذشته.
‫مرگ.
‫و احیا شدن.
‫بارها و بارها.
‫من رو به ناحیه الون بفرست.
‫روت حساب می‌کنم، باشه؟
‫فهمیدم.
‫گاهی از مردن برای طی کردن مسافت های ‫طولانی استفاده می‌شد.
‫چه وحشتناک!
‫می‌شه لطفاً بسوزونینش؟
‫اجساد فوراً سوخته می‌شدن تا ‫توسط نوکّرها تسخیر نشن.
‫انباشت زباله به معنای کند شدنِ حواس فوشیه.
‫نابودی زباله ها به اندازه‌ی نجات جون‌ها مهم بود.
‫آشغال های تولیدیِ شهروندان توسط ‫سربازان منتقل می‌شد.
‫یه روز از اعلام هشدار تو این منطقه می‌گذره.
‫چقدر طول می‌کشه تا شهر امن بشه، ‫3 روز؟ یا 1 ماه؟
‫شهروندایی که تو خونه‌هاشونن می‌تونن تحمل کنن؟
‫حکیم-ساما غذاشون رو فراهم می‌کنن.
‫حداقل نیاز نیست نگران گرسنگی‌شون باشیم.
‫شاهدخت-ساما!
‫یه لحظه وقت دارین؟!
‫سه دفعه...
‫یه علامت بود!
‫کاهاکو!
‫چی شده؟
‫داشت کارای مشکوکی می‌کرد؛
‫واسه همین بستیمش.
‫وقتی داشتیم از برجک غربی شماره 9 برمی‌گشتیم؛
‫این مرد... کاهاکو، بهمون گفت که دست چپش ‫بهمون هشدار می‌ده که نریم!
‫چون نوکّرها حملاتشون رو اونجا متمرکز می‌کنن.
‫ما داشتیم به دوستامون کمک می‌کردیم؛
‫اون موقع...
‫نوکّرها دقیقاً تو برجک غربی شماره 9 بهمون حمله کردن!
‫من که قبلاً به خاطرش عذرخواهی کردم!
‫عذرخواهی چیزی رو عوض نمی‌کنه!
‫کاری برای جبرانش نمی‌تونی بکنی!
‫اشکالی نداره، کامو.
‫به این خاطره که من ضعیفم.
‫لطفاً داد و فریاد نکن.
‫ببخشید، بیدارت کردیم.
‫سر دستش چه بلایی اومده؟
‫تقصیر کاهاکو بود!
‫اون دست یوئیس رو قطع کرد!
‫کار دست چپم بود!
‫یه نوکّر دشمن وارد بدنش شده بود!
‫به این معنی نیست که یهو می‌تونی نابودش کنی!
‫پس باید در عوض خودت ازش محافظت می‌کردی!
‫چی؟!
‫بس کن، کامو!
‫به خاطره اینه که من اون رو ‫آزادانه مسئول کاراش گذاشتم.
‫ببخشید.
‫لطفاً عذرخواهی نکن، فوشی.
‫این مشکل منه!
‫پس اعترافش می‌کنی!
‫تو جاسوسِ نوکّرهایی!
‫ها؟
‫چی داری میگی؟!
‫معلومه که نیستم!
‫من برای چنین کاری اونقدر باهوش نیستم!
‫کای-سان، ما دوستیم؛
‫درسته دیگه نه؟!
‫بله، البته.
‫پس لطفاً، آزادم کن.
‫این اتلاف وقته!
‫مشکلی نیست.
‫من همیشه نیمه پر لیوان رو می‌بینم.
‫ولی، بهتره فعلاً تو هیچ کاری نکنی.
‫فهمیدم.
‫بون گفت این کار رو بکنی درسته؟
‫تو، سرت گول مالیده شده.
‫اون مرد از زمانی که تو اورالیس بوده عوض نشده.
‫اون فقط داره از فوشی برای ‫ارتقای جایگاه خودش استفاده می‌کنه.
‫بنظرم کار بدی نیست.
‫نه تو نه بون متوحه نیستین!
‫شما نمی‌دونین برای چی یا برای کی می‌جنگین.
‫خدا ما انسان ها رو اشرف مخلوقات خلق کرد؛
‫کتاب مقدس همین رو می‌گه.
‫پس، فوشی چطور؟
‫چرا اون متفاوته؟
‫جوابش ساده‌ست: چون اون نفرین شده!!
‫توسط اون شیطانِ سیاه!
‫شیطانِ سیاه؟
‫هایرو-سان، مسار-سان و کای-سان...
‫شما سه تا به اون شیطان قسم وفاداری خوردین!
‫اون چیه؟
‫یه نوع نوکّر جدید؟
‫پس اون دزده!
‫بیا ولش کنیم.
‫مسار، یه مشکل اظطراری دارم!
‫چیکار می‌کنی؟
‫باید داخل بمونی!
‫شاه داره، به دلایلی تو رو صدا می‌کنه!
‫چرا شما باید از مردم محافظت کنین؟
‫به این خاطره که اون شیطان ‫بهتون گفت بجنگین درسته؟
‫مگه عذاب تو از همونجا شروع نشد؟
‫نمی‌دونم.
‫لطفاً تحملش نکن!
‫اگه عذابت می‌ده می‌تونی تمومش کنی!
‫تو تنها کسی تو این دنیایی که از عذاب ‫زندگی نمی‌تونی فرار کنی!
‫غیرعادلانه نیست؟
‫فقط تویی که چنین نفرینی شدی!
‫می‌تونی تظاهر کنی که فریادها رو نمی‌شنوی؛
‫می‌تونی چشم‌هات رو به زشتی ها ببندی.
‫نیاز نیست حرفای کلیشه ای بزنی.
‫داری بهم می‌گی چیزی رو حس نکنم؟!
‫نمی‌تونم چنین کاری کنم.
‫مسار!
‫شخصاً فکر نمی‌کنم که پشت درخواستت ‫نیت بدی داشته باشی.
‫ما از چه چیزی اینطور ناامیدانه محافظت می‌کنیم؟
‫اگه زندگی ها نیستن، پس چی؟
‫چیزی که من می‌خوام ازش محافظت کنم، ‫انسانیتِ اونه!
‫این یعنی "مارچ حالش خوبه" !
‫دنیای انیمه تقدیم می‌کند ‫مترجم : HiJi_San / کانال تلگرام : @AwSub
‫
‫پیش نمایش
‫حتی فوشی هم اسرار احیا شدن رو نمی‌دونه.
‫در جواب درخواست کاهاکو، بون با حرف های ‫بی رحمانه ای جوابش رو می‌ده.
‫هرچیز که نیاز به محافظت داره، ‫باید محافظت بشه.
‫همچنان که نبرد به وضع بحرانی ای می‌رسه، ‫خطر به شاهدخت آلمه نزدیک می‌شه.
‫چیزی که می‌خوای ازش محافظت کنی